രുഗ്മിണീസ്വയംവരം എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
രുഗ്മിണീസ്വയംവരം എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ

2011 സെപ്റ്റംബർ 12, തിങ്കളാഴ്‌ച

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം


അശ്വതിതിരുനാൾ തമ്പുരാന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ആട്ടക്കഥയാണ് രുഗ്മിണീസ്വയംവരം.

കഥാസംഗ്രഹം
ശ്രീമഹാഭാഗവതം ദശമസ്കന്ധം ഉത്തരാർദ്ധത്തിലെ 
52,53,54 അദ്ധ്യായങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഈ ആട്ടക്കഥ രചിച്ചിരിക്കുന്നത്.

വിദർഭരാജ്യത്തിലെ രാജാവും മഹാഗുണശാലിയുമായ 
ഭീഷ്മകൻ തലസ്ഥാനമായ കുണ്ഡിനപുരിയിലെ തന്റെ ഉദ്യാനത്തിൽ പത്നിമാരുമായി രമിക്കുന്ന രംഗമാണ് ആദ്യത്തേത്. രണ്ടാം രംഗത്തിൽ, ഒരു ദിവസം കുണ്ഡിനപുരിയിലെത്തുന്ന നാരദമഹർഷി, സാക്ഷാൽ ശ്രീനാരായണന്റെ അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനെ പുത്രിയായ രുഗ്മിണിക്ക് വരനാക്കുവാൻ ഭീഷ്മകനോട് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഭീഷ്മകൻ ഈ നിർദ്ദേശത്തെ മാനിക്കുന്നു എങ്കിലും പുത്രനായ രുഗ്മി ഇതിനെ എതിർക്കുകയും രുഗ്മിണിയെ തന്റെ സുഹൃത്തും ചേദിരാജാവുമായ ശിശുപാലന് നൽകുവാൻ ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു രംഗം 3ൽ. നാലാം രംഗത്തിൽ, മഹാലക്ഷ്മിയുടെ അംശാവതാരവും കുട്ടിക്കാലം മുതൽക്കുതന്നെ ശ്രീകൃഷ്ണനെ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചവളുമായ രുഗ്മിണീദേവി ജേഷ്ഠന്റെ തീരുമാനം അറിഞ്ഞ് കടുത്തദുഃഖത്താൽ വിലപിക്കുന്നു. ആശ്രിതവത്സലനായ ഭഗവാൻ തന്നെ രക്ഷിക്കുമെന്നും ഈ അവസരത്തിൽ ലജ്ജയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ലെന്നും കരുതി രുഗ്മിണി യോഗ്യനും വിശ്വസ്തനുമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ വരുത്തി, തന്റെ വിവരങ്ങൾ അറിയിക്കുവാനായി ശ്രീകൃഷ്ണസമീപത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുന്നു രംഗം 5ൽ. ആറാം രംഗത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണസമീപമെത്തി ബ്രാഹ്മണൻ രുഗ്മിണിയുടെ വിവരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ അറിയിക്കുന്നു. തന്റെ പ്രിയതമയെ ഉടനെ തന്നെ കൊണ്ടുപോരുന്നുണ്ടന്ന് പ്രതിവചിച്ച് ഭഗവാൻ ഉടൻ തന്നെ ബ്രാഹ്മണനേയും കൂട്ടി കുണ്ഡിനത്തിലേയ്ക്ക് ഗമിക്കുന്നു. ഭഗവാൻ തനിക്കൊപ്പം ഇവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് കുണ്ഡിനത്തിലേയ്ക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയ ബ്രാഹ്മണൻ രുഗ്മിണിയെ അറിയിക്കുന്നു രംഗം 7ൽ. എട്ടാം രംഗത്തിൽ, പുത്രന്റെ അഭിപ്രായപ്രകാരം രുഗ്മിണിയെ ചേദിരാജാവിന് നൽകുവാൻ നിർബന്ധിതനിതീർന്ന ഭീഷ്മകരാജാവ് വിവാഹത്തിന് കാഴ്ച്ചക്കാരായി രാമകൃഷ്ണന്മാരും വന്നിരിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞ് സന്തുഷ്ടനായി ഓടിച്ചെന്ന് അവരെ സ്വീകരിക്കുന്നു. രുഗ്മിണിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുവാൻ തയ്യാറായി ശ്രീകൃഷ്ണൻ വന്നിരിക്കുന്നു എന്നുകേട്ട് ക്രുദ്ധനായ ശിശുപാലൻ കലിംഗാദി രാജാക്കന്മാരോട് കൂടിയാലോചിക്കുന്നു രംഗം9ൽ. പത്താം രംഗത്തിൽ രുഗ്മിണീസ്വയംവരത്തിൽ പങ്കെടുക്കുവാൻ വരുന്ന ചില ബ്രാഹ്മണർ രുഗ്മിയുടെ നിശ്ചയത്തേയും ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ആഗമനത്തേയുംകുറിച്ച് പരസ്പരം ചർച്ചചെയ്യുന്നു. സ്വയംവരത്തിനു മുൻപായി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയ രുഗ്മിണി ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തി ശ്രീപാർവ്വതിയെ വന്ദിക്കുന്നു രംഗം11ൽ. ദർശ്ശനശേഷം പൂജിച്ചുവാങ്ങിയ വരണമാല്യവുമേന്തി മടങ്ങുന്ന രുഗ്മിണിയുടേ മുന്നിലേയ്ക്ക് ശ്രീകൃഷ്ണൻ തേരിലേറി എത്തുന്നു. രുഗ്മിണി വരണമാല്യമിട്ട് ശ്രീകൃഷ്ണനെ വരിക്കുന്നു. രുഗ്മിണിയെ പാണിഗ്രഹണം ചെയ്ത് തേരിലേറ്റി ശ്രീകൃഷ്ണൻ പോകവേ ശിശുപാലാദികൾ വന്ന് തടുക്കുന്നു. അവരെയെല്ലാം യുദ്ധത്തിൽ പരാജിതരാക്കി ശ്രീകൃഷ്ണൻ യാത്രതുടരുന്നു. പന്ത്രണ്ടാം രംഗത്തിൽ രുഗ്മിണീഹരണവാർത്ത കലിംഗൻ വന്ന് രുഗ്മിയെ അറിയിക്കുന്നു. ക്രുദ്ധനായ രുഗ്മി വന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണനെ തടുക്കുന്നു രംഗം 13ൽ. യുദ്ധത്തിൽ പരാജിതനായ രുഗ്മിയെ രുഗ്മിണിയുടെ അപേക്ഷമാനിച്ച് ഭഗവാൻ വധിക്കാതെ വിട്ടയയ്ക്കുന്നു. പതിനാലാം രംഗത്തിൽ, ശ്രീകൃഷ്ണനെ ചില രാജാക്കന്മാർ വഴിക്ക് തടുത്തതറിഞ്ഞ് ക്രുദ്ധനാകുന്ന ബലഭദ്രനെ സാത്യകി സമാധാനിപ്പിക്കുന്നു. അതിനിടെ യുദ്ധത്തിനായി വന്ന ജരാസന്ധനേയും തോൽപ്പിച്ചശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണൻ രുഗ്മിണീസമേതനായി ദ്വാരകയിലേയ്ക്ക് ഗമിക്കുന്നു രംഗം 15ൽ. ദ്വാരകാപുരിയിലെത്തി വിധിപ്രകാരം വിവാഹിതരായശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണനും രുഗ്മിണിയും സല്ലപിക്കുന്ന അന്ത്യരംഗത്തോടെ ആട്ടക്കഥ പൂണ്ണമാകുന്നു.

മൂലകഥയിൽ നിന്നുള്ള വെതിയാനങ്ങൾ
*ബലരാമനും സാത്യകിയുമായുള്ള പതിനാലാം രംഗം മൂലത്തിൽ ഇല്ലാത്തതാണ്. ശ്രീകൃഷ്ണനൊപ്പം ബലരാമനുൾപ്പെടെയുള്ള യാദവസേനയും എതിരിടാൻ വരുന്ന ജരാസന്ധാദികളായ രാജാക്കന്മാരോട് പൊരുതുന്നതായാണ് മൂലത്തിലുള്ളത്.

രംഗാവതരണത്തിലെ സവിശേഷതകൾ
ഒന്നാംതരം മിനുക്കുവേഷത്തിനും(സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ‌) 
മറ്റ് ഇടത്തരം പച്ച, കത്തി, മിനുക്ക്, ഭീരു വേഷങ്ങൾക്കും നല്ല സാദ്ധ്യതയുള്ള ആട്ടകഥയാണിത്.

1. 5,6,7 രംഗങ്ങളിൽ വരുന്ന 'സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ' എന്ന് വിവക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന മിനുക്കുവേഷം ചിട്ടപ്രധാനമായ ചൊല്ലിയാട്ടങ്ങൾ കൊണ്ടും മനോധർമ്മാനുസ്സരണമുള്ള ആട്ടങ്ങൾ കൊണ്ടും സവിശേഷമായതാണ്.

2. ഇതര കഥകളിലേതുപോലെ യുദ്ധഭീരുവായ ഒരു രാജഭടൻ അല്ല രുഗ്മിണീസ്വയംവരത്തിലേത്. ഇതിൽ ഭീരുവേഷത്തിലെത്തുന്നത് ശിശുപാലപക്ഷക്കാരനായ കലിംഗരാജാവാണ്. 9,11,12 രംഗങ്ങളിൽ അരങ്ങിലെത്തുന്ന ഈ ഭീരു കാമവികാരത്താലും ഭീരുത്വത്താലും കാട്ടുന്ന വിവിധ ചേഷ്ടകൾ രസകരങ്ങളാണ്.

നിലവിലുള്ള അവതരണരീതി
* 1,2,3,8,10,12,13,14,15,16 രംഗങ്ങൾ സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

* ഒൻപതാം രംഗം അപൂർവ്വമായി മാത്രമെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടാറുള്ളു.

* 4,5,6,7 രംഗങ്ങളാണ് സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടാറുള്ളത്. പതിനൊന്നാം രംഗവും പതിവുണ്ടെങ്കിലും ഇതിൽ ശിശുപാലൻ, ഭീരു വേഷങ്ങളും, ഇവർ കൃഷ്ണനുമായി യുദ്ധത്തിലേർപ്പെടുന്നഭാഗവും അപൂർവ്വമായി മാത്രമെ ഉണ്ടാകാറുള്ളു.

ആട്ടക്കഥാകാരൻ


അശ്വതിതിരുനാൾ രാമവർമ്മ തമ്പുരാൻ


1748‌‌‌ൽ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ മഹാരാജാവ് 
കോലത്തുനാട് പള്ളിക്കോവിലകത്തുനിന്നും രണ്ടു തമ്പുരാട്ടിമാരെ വഞ്ചിരാജവംശത്തിലേയ്ക്ക്  ദെത്തെടുക്കുകയുണ്ടായി. അതിൽ മൂത്തറാണിയായ പൂയംതിരുനാളിനെ കവിയും പണ്ഡിതനുമായ കിളിമാനൂർ രവിവർമ്മ തമ്പുരാനാണ്('കംസവധം' ആട്ടക്കഥയുടെ കർത്താവ്) പരിണയിച്ചത്. ആ ദമ്പതികളുടെ പുത്രനാണ് രാമവർമ്മ. കൊല്ലവർഷം 931ൽ ഭൂജാതനായ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുരുനാഥൻ ശങ്കരനാരായണൻ എന്നൊരു പണ്ഡിതനായിരുന്നു. അമ്മാവനായ കാർത്തികതിരുനാൾ(ധർമ്മരാജാവ്) രാജ്യഭാരമേറ്റതോടെ അശ്വതി തിരുവിതാംകൂറിന്റെ ഇളയതമ്പുരാനായിതീർന്നു. മാതുലനെപ്പോലെതന്നെ സരസകവിയും, സംഗീതസാഹിത്യാദികലകളിൽ അസാമാന്യമായ വാസനയും അഭ്യാസവും സിദ്ധിച്ചയാളുമായ അശ്വതിതിരുനാൾ ധർമ്മരാജാവിന്റെ പ്രൗഢമായ വിദ്വൽസദസ്സിന് അലങ്കാരമായി സമുല്ലസിച്ചു. ഉള്ളൂർ ഉഴിയാഴത്തുറയിലെ അയ്യറത്തലവീട്ടിൽ നിന്നും പാൽക്കുളങ്ങര അമ്മവീട്ടിലേയ്ക്ക് ദത്തെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു വനിതാരത്നമായിരുന്നു തമ്പുരാന്റെ ധർമ്മദാരങ്ങൾ. കൊല്ലവർഷം 969-ൽ തന്റെ മുപ്പത്തിയെട്ടാമത് വയസ്സിൽ നാടുനീങ്ങിയതുമൂലം ഈ കവികുമാരൻ സിംഹാസനാരൂഢനായില്ല. എങ്കിലെന്ത്, വഞ്ചിരാജവംശത്തിലെ കവിരാജനായി അദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ടു.
സംസ്കൃതത്തിലും മലയാളത്തിലുമായി ഏതാണ്ട് 
12ഓളം കൃതികൾ അശ്വതിതിരുനാളിന്റേതായിട്ടുണ്ട്. അമ്മാവനെപ്പോലെതന്നെ കഥകളിയിലും അഭിനിവേശമുണ്ടായിരുന്ന രാമവർമ്മ 'രുഗ്മിണീസ്വയംവരം', 'അംബരീഷചരിതം', 'പൂതനാമോക്ഷം', 'പൗണ്ഡ്രകവധം' എന്നിങ്ങിനെ 4 ആട്ടക്കഥകൾ രചിക്കുകയുണ്ടായി. ഇവയിൽ ആദ്യത്തെ മൂന്നെണ്ണവും അരങ്ങിൽ വളരെ പ്രചാരം നേടിയിട്ടുള്ളവയാണ്. 'നരകാസുരവധം' ആട്ടക്കഥയുടെ ഉത്തരഭാഗമാണ് അശ്വതിയുടെ ആദ്യകൃതിയെന്ന് ഐതീഹ്യമുണ്ട്.

2011 ജൂലൈ 18, തിങ്കളാഴ്‌ച

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം പുറപ്പാട്

രംഗത്ത്-ഭീഷ്മകൻ(കുട്ടിതരം പച്ചവേഷം)

ശ്ലോകം-രാഗം:ഭൈരവി
"ആസീദശേഷ ധരണീപതിചക്ര ചക്ര-
 വിക്രാന്തവിശ്രുതയശഃ പ്രഥിതപ്രഭാവഃ
 രാജാ നിജദ്രവിണ നിർജ്ജിത രാജരാജ
 ഭൂതിവ്രജോ ജഗതി ഭീഷ്മകനാമധേയഃ"
{രാജാക്കന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അതിപരാക്രമിയും, പരന്ന യശസ്സുള്ളവനും, രാജാക്കന്മാർക്കും തങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ ജയിക്കാനാകാത്തതിനാൽ രാജരാജൻ എന്ന് ഖ്യാതിയുള്ളവനും, ബലശാലിയും, ഭീഷ്മകൻ എന്നുപേരോടുകൂടിയവനുമായ ഒരു രാജാവ് ഭൂതിവ്രജത്തിൽ വസിച്ചുവന്നു.}

പദം-രാഗം:ഭൈരവി, താളം:ചെമ്പട
"ധർമ്മശീല ശിഖാമണി ധൈര്യവാൻ ഭീഷ്മകൻ
 നിർമ്മലാംഗൻ നിജപുരേ സമ്മോദേന വാണു
 ശ്രീനായക പദാംഭോജം സാനന്ദം ചിന്തിച്ചു
 മാനസതാരിങ്കൽ സദാ മാനനീയശീലൻ"
{ധർമ്മശീലന്മാരുടെ മകുടരത്നവും ധൈര്യവാനും നിർമ്മലാംഗനും മാനിക്കപ്പെടേണ്ടുന്ന ശീലഗുണങ്ങളോടുകൂടിയവനുമായ ഭീഷ്മകൻ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ പാദപത്മങ്ങളെ സദാ മാനസതാരിൽ സസന്തോഷം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ പുരിയിൽ സുഖമായി വാണു.}

-----(തിരശ്ശീല)-----

2011 ജൂലൈ 17, ഞായറാഴ്‌ച

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം ഒന്നാം രംഗം


ഭീഷ്മകമഹാരാജാവ് തന്റെ പത്നിമാരുമായി സല്ലപിക്കുന്നതായ ഈ രംഗം അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം രണ്ടാം രംഗം


നാരദമഹാമുനി ഭീഷ്മകരാജാവിനെ സന്ദർശ്ശിക്കാനെത്തുന്നതായ  ഈ രംഗം സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം മൂന്നാം രംഗം


രുഗ്മിണിയെ ശ്രീകൃഷ്ണനു കൊടുക്കുവാനുള്ള ഭീഷ്മകന്റെ ആഗ്രഹത്തെ പുത്രനായ രുഗ്മി എതിർക്കുകയും അവളെ സുഹൃത്തായ ശിശുപാലന് നൽകുവാനുള്ള തന്റെ ആഗ്രഹം അറിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായ 
ഈ രംഗം സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം നാലാം രംഗം


രംഗത്ത്-രുഗ്മിണി(ഒന്നാംതരം സ്ത്രീവേഷം)

ശ്ലോകം-രാഗം:ദ്വിജാവന്തി
"പ്രദാനം ചേദിനാം പ്രഭവതുരിതി പ്രേമപരയാ
 കദാചിൽ പ്രോക്താ സാ രഹസി നിജസഖ്യാ വിധുമുഖീ
 പ്രസർപ്പൻ ബാഷ്പാംഭസ്നപിതകുചകുംഭാതിവിവശാ
 സ്മരന്തീ ഗോവിന്ദം വ്യലപദധികം തീവ്രരുജയാ"
{ചേദിരാജാവായ ശിശുപാലനാണ് തന്നെ നൽകാൻപോകുന്നത് എന്ന് സ്നേഹമുള്ളവളായ ഒരു സഖി പറഞ്ഞറിഞ്ഞ ചന്ദ്രമുഖിയായ രുഗ്മിണി ഒഴുകുന്ന കണ്ണുനീരിനാൽ നനയ്ക്കപ്പെട്ട കുചകുംഭങ്ങളോടുകൂടിയവളും അതിവിവശയുമായി തീവ്രദുഃഖത്തോടെ ശ്രീകൃഷ്ണനെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് വളരെ വിലപിച്ചു.}

തിര താഴ്ത്തുമ്പോൾ രുഗ്മിണി തീവ്രദുഃഖിതയായി രംഗമദ്ധ്യത്തിലെ പീഠത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. കണ്ണുനീരൊപ്പിയശേഷം രുഗ്മിണി ഇരുന്നുകൊണ്ടുതന്നെ പദം അഭിനയിക്കുന്നു.

രുഗ്മിണിയുടെ വിലാപപദം-രാഗം:ദ്വിജാവന്തി, താളം:ചെമ്പട(രണ്ടാംകാലം)
പല്ലവി:
"ദൈവമേ എന്തിനി ചെയ്‌വതിന്നധുനാ
 ഏവം വരുമെന്നതു ചിന്തചെയ്തീലഹോ"
ചരണം1:
"ദേവകീനന്ദനൻ ജീവനാഥനെന്നു
 ഭാവിച്ചിരുന്നു ശിശുഭാവേപി ഞാനഹോ"
ചരണം2:
"അന്തരംഗേ മമ സന്തതം വാഴുന്ന
 കാന്തൻ മമ താന്തതാം ഹന്ത കഥയറിയാഞ്ഞു"
ചരണം3:
"കരുണാനിധേ മയി കരുണ ചെയ്യായ്കിലോ
 ശരണമിന്നാരെനിക്കരുണാംബുജേക്ഷണ"
ചരണം4:
"ചെന്താമരാക്ഷനെ ചേർന്നീടും നീയെന്നു
 അന്തണർ ചൊന്നതും അനൃതമായ് വന്നിതോ"
ചരണം5:
"നന്ദാത്മജനെന്റെ നാഥനായ് വരുവതിനു
 ഇന്ദുചൂഡപ്രിയേ വന്ദേ ഭവാനി"
{ദൈവമേ, ഇന്നിപ്പോൾ എന്താണുചെയ്യുക? ഹോ! ഇങ്ങിനെ വരുമെന്ന് വിചാരിച്ചതേയില്ല. ഹോ! ദേവകീപുത്രനാണ് ജീവനാഥനെന്ന് ഞാൻ കുട്ടിക്കാലം മുതൽക്കെ വിചാരിച്ചിരുന്നു. കഷ്ടം! സദാ എന്റെ ഉള്ളിൽ വാഴുന്ന കാന്തൻ എന്റെ വൈവശ്യം എന്തേ അറിയാഞ്ഞു? കാരുണാനിധേ, ചെന്താമരക്കണ്ണാ, എന്നിൽ കരുണചെയ്യായ്കിൽ എനിക്കാരാണ് ശരണം? 'ചെന്താമരാക്ഷനോട് ചേർന്നീടും നീ' എന്ന് ബ്രാഹ്മണർ പറഞ്ഞതും അസത്യമായി വന്നിതോ? ഇന്ദുചൂഡപ്രിയേ, ഭവാനീ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ എന്റെ ഭർത്താവായി വരുവാൻ ഞാനിതാ വന്ദിക്കുന്നേൻ.}
"ദൈവമേ എന്തിനി ചെയ്‌വതിന്നധുനാ" (രുഗ്മിണി-സദനം വിജയൻ)
പദം കഴിഞ്ഞാൽ രുഗ്മിണി ഭക്തിപൂർവ്വം പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് കൈകൂപ്പി ഇരിക്കുന്നു.
 ('കിടതകധീം,താം' മേളം)
-----(തിരശ്ശീല)-----

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം അഞ്ചാം രംഗം

രംഗത്ത്-രുഗ്മിണി, സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ(ഒന്നാംതരം മിനുക്കുവേഷം)

ശ്ലോകം-രാഗം:എരിക്കലകാമോദരി
"ഇതി ബഹു വിലപ്യൈഷാ ഭൂഷാവിശേഷപരാങ്മുഖീ
 കിമപി ധരണീദേവം ദേവീകൃപാകുലചേതസം
 സപദി സവിധം നീത്വാ നത്വാ തദീയ പദാംബുജം
 പ്രമദകരിണീയാതാ ദീനാ ജഗാദ മനോഗതം"
{മദിച്ച പിടിയാനയുടെ നടയോടുകൂടിവളായ ആ രുഗ്മിണീദേവി വിശേഷപ്പെട്ട ആഭരണങ്ങളിൽ വിമുഖിയായിട്ട് ഇപ്രകാരം വളരെ വിലപിച്ചശേഷം ഉടനേതന്നെ കൃപാലുവായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ  തന്റെ സവിധത്തിലേയ്ക്കുവരുത്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പദാംബുജത്തെ നമിച്ചിട്ട് ദീനതയോടെ തന്റെ മനോരഥത്തെ അറിയിച്ചു.}

ദുഃഖിതയായ രുഗ്മിണി ഇടത്തുഭാഗത്തായി പീഠത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ വലതുവശത്തുകൂടി പതിഞ്ഞ 'കിടതകധിം,താം'മേളത്തിനൊപ്പം പ്രവേശിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണൻ:(ആത്മഗതമായി)'രാജപുത്രി എന്നോട് വരുവാൻ പറഞ്ഞത് എന്തിനാണാവോ? ഉം, ചെന്നുകണ്ട് അറിയുകതന്നെ'

'വരുവാൻ പറഞ്ഞത് എന്തിനാണാവോ?' (സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ-ഫാക്റ്റ് പത്മനാഭൻ, രുഗ്മിണി-കോട്ട:വാസുദേവൻ)
ഇരുവരും പരസ്പരം കാണുന്നതോടെ രുഗ്മിണി എഴുന്നേറ്റ് ആദരവോടെ ബ്രാഹ്മണനെ വലതുഭാഗത്തേയ്ക്ക് ആനയിച്ചിരുത്തുന്നു. ബ്രാഹ്മണൻ വലതുവശത്തുവന്ന് പീഠത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. രുഗ്മിണി അദ്ദേഹത്തെ മുട്ടുകുത്തി വന്ദിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണൻ:(സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിക്കൊണ്ട് അനുഗ്രഹിച്ചശേഷം)'നിന്റെ മുഖം ഇങ്ങിനെ വാടിയിരിക്കുവാൻ കാരണമെന്ത്?'
രുഗ്മിണി:'എല്ലാം പറയാം'
രുഗ്മിണി പദാഭിനയം ആരംഭിക്കുന്നു.

രുഗ്മിണിയുടെ പദം-രാഗം:എരിക്കലകാമോദരി, താളം:ചെമ്പട(രണ്ടാംകാലം)
പല്ലവി:
"ഭൂമിസുരവര വന്ദേ ഭൂരികൃപാനിധേ"
അനുപല്ലവി:
"സാമോദം നിൻ പദാംബുജം
 സാദരം പാഹിമാം"
("ഭൂമിസുരവര വന്ദേ ഭൂരികൃപാനിധേ")
{ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, അളവറ്റ കൃപയ്ക്ക് ഇരിപ്പിടമായവനേ, മോദത്തോടും ആദരവോടുംകൂടി അങ്ങയുടെ പാദപത്മങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്ന എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ.}

ബ്രാഹ്മണൻ:(അനുഗ്രഹിച്ച്)'നിനക്ക് സർവ്വദാ മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ'
രുഗ്മിണി:
ചരണം1:
"നിന്നുടെ പാദപങ്കജമെന്നിയേ മേ പാർത്താൽ
 അന്യമൊരു ഗതി നഹി മാന്യഗുണരാശേ"
("ഭൂമിസുരവര വന്ദേ ഭൂരികൃപാനിധേ")
{മാനിക്കപ്പെടേണ്ടുന്ന ഗുണങ്ങൾക്ക് വിളനിലമായവനേ, നിന്നുടെ പാദപത്മമല്ലാതെ എനിക്ക് മറ്റൊരു ആശ്രയവുമില്ല.}

ബ്രാഹ്മണൻ:'നിന്റെ ദുഃഖത്തിന് കാരണം എന്താണ്?'
രുഗ്മിണി:
ചരണം2:
"ശൈശവേ തുടങ്ങി ഞാനും ആശയെ ഉറച്ചു
 കേശവൻ നാഥനെന്നല്ലോ കേവലം വാഴുന്നു"
("ഭൂമിസുരവര വന്ദേ ഭൂരികൃപാനിധേ")
{ശൈശവം മുതൽക്കുതന്നെ കേശവനാണ് എന്റെ നാഥൻ എന്നു മനസ്സിലുറപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് കഴിയുന്നത്}

ബ്രാഹ്മണൻ:'ഉചിതമായി, സ്വർണ്ണം രത്നത്തോടുതന്നെ ചേരണം. ഇപ്പോൾ തടസമെന്താണ്?'
രുഗ്മിണി:
ചരണം3:
"എന്നെയഹോ ചേദിപനുതന്നെ നൽകീടുവാൻ
 ഇന്നു രുഗ്മി നിശ്ചയിച്ചു കിന്നു കരവൈ ഞാൻ"
("ഭൂമിസുരവര വന്ദേ ഭൂരികൃപാനിധേ")
{ഹോ! എന്നെ ശിശുപാലനു നൽകുവാൻ ഇന്ന് രുഗ്മി നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ എന്തു ചെയ്യട്ടെ?}

ബ്രാഹ്മണൻ:(ഞെട്ടിയിട്ട്)'അങ്ങിനെയോ? കഷ്ടംതന്നെ. ഞാനിപ്പോൾ ചെയ്യേണ്ടതെന്ത്?'
രുഗ്മിണി:
ചരണം4:
"മല്ലവൈരിയോടെന്നുടെ അല്ലലശേഷം
 ചൊല്ലീടുക മഹീസുരതല്ലജ വൈകാതെ
("ഭൂമിസുരവര വന്ദേ ഭൂരികൃപാനിധേ")
{ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ സങ്കടങ്ങളെല്ലാം വൈകാതെ ചെന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞാലും.}
 

ബ്രാഹ്മണൻ:'പറയാം, പറയാം, ഒട്ടും താമസമില്ല'
"കേശവൻ നാഥനെന്നല്ലോ"(സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ-കലാ: ചെമ്പക്കര വിജയൻ, രുഗ്മിണി-കലാ:മുകുന്ദൻ)
 ബ്രാഹ്മണന്റെ പദം-രാഗം:കാമോദരി, താളം:മുറിയടന്ത
പല്ലവി:
"ചിത്തതാപമരുതേ ചിരംജീവ മത്തവാരണഗതേ"

"ചിത്തതാപമരുതേ"(സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ-കലാ:കൃഷ്ണൻനായർ)
അനുപല്ലവി:
"അത്രനിന്നുഗമിച്ചു യദുകുലസത്തമനോടു ചൊല്ലാമിതെല്ലാം"
ചരണം1:
"ഭക്തജനങ്ങളിലിത്ര കൃപാകുലചിത്തനായ് ഭുവനേ
 ഉൾത്തളിരിങ്കൽനിനയ്ക്ക പരൻനഹി മിത്രമതായ് കദനേ
 അത്തലൊഴിഞ്ഞിനി വാഴുക മോദമോടതി മഞ്ജുവദനേ
 വൃഥാബത"
ചരണം2:^
"ചേദിമഹീപതി ആദികളായുള്ള മേദിനീപാലന്മാരേ
 മേദുരബാണങ്ങളെക്കൊണ്ടു സംസദി ഭേദിച്ചുടൻ സമരേ
 മോദമോടുനിന്നെ കൊണ്ടുപോം മുകുന്ദൻ ദ്വാരവതിനഗരേ
 വൃഥാബത"
ചരണം3:
"കൊണ്ടൽനേർവർണ്ണനെക്കണ്ടുനിന്നുടയ ഇണ്ടലാശുപറവൻ
 കൊണ്ടൽവേണീ തവകാന്തസന്ദേശവും കൊണ്ടുവന്നുതരുവൻ
 രണ്ടുപക്ഷമതില്ല ഭൂസുരനു കണ്ടുകൊൾക വരുവൻ
 വൃഥാബത"
{മദിച്ച ആനയെപ്പോലെ നടക്കുന്നവളേ, മനസ്സിൽ ദുഃഖിക്കരുതേ. നീണാൾ വാഴുക. ഇവിടെനിന്നും പോയി യാദവശ്രേഷ്ഠനോട് ഇതെല്ലാം പറയാം. ഭക്തജനങ്ങളിൽ ഇത്ര കാരുണ്യചിത്തനായും ദുഃഖത്തിൽ മിത്രമായും ലോകത്തിൽ മറ്റാരുമില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയാലും. മധുരവാണീ, ദുഃഖമൊഴിഞ്ഞ് ഏറ്റവും മോദത്തോടെ വസിക്കുക. ദുഃഖം വെറുതെയാണ്. ശിശുപാലാദികളായുള്ള രാജാക്കന്മാരെ സഭയിൽ വെച്ച് യുദ്ധത്തിൽ ക്രൂരശരങ്ങളാൽ ഭേദിച്ച് ഉടൻ മോദത്തോടെ നിന്നെ ദ്വാരകാനഗരത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകും മുകുന്ദൻ. കാർമേഘവർണ്ണനെ കണ്ട് ഉടനെ നിന്റെ സങ്കടങ്ങൾ പറയാം. കാർവേണിയാളേ, നിന്റെകാന്തന്റെ സന്ദേശവും കൊണ്ടുവന്നുതരാം. അതിന് ഈ ബ്രാഹ്മണന് രണ്ടുപക്ഷമില്ല. വരുന്നത് കണ്ടുകൊൾക.}

[
^രണ്ടാം ചരണത്തിലെ ആദ്യരണ്ടുവരികൾ മാത്രം കാലമുയർത്തിയാണ് ആലപിക്കുക]
"മത്തവാരണഗതേ" (സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ-കലാ: ചെമ്പക്കര വിജയൻ, രുഗ്മിണി-കലാ:മുകുന്ദൻ)
ശേഷം ആട്ടം-
പദാഭിനയം കലാശിപ്പിച്ച് പീഠത്തിലിരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ രുഗ്മിണി മുട്ടുകുത്തി വന്ദിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണൻ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു.
രുഗ്മിണി:'ഭഗവാൻ എന്നെ സ്വീകരിക്കുമെന്ന് അങ്ങേയ്ക്ക് ഉറപ്പുണ്ടോ?'
ബ്രാഹ്മണൻ:'സംശയമെന്താണ്? ലോകനാഥനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്റെ ഭക്തരെ ഒരു കാലത്തും ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല. പണ്ട് ഗോപസ്ത്രീകളുടെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചുകൊടുത്തത് അറിവില്ലേ? പണ്ട് അനവധി ഗോപസ്ത്രീകൾ ഭഗവാനെ ഭർത്താവായികിട്ടുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് യമുനാതീരത്തിൽ ചെന്ന് വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു. ഒരിക്കൽ, പൂനിലാവുള്ള മനോഹരമായ ഒരു രാത്രിയിൽ ഓരോ ഗോപസ്ത്രീയുടെ മുന്നിലും ഓരോ കൃഷ്ണനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ഭഗവാൻ അവരുടെയെല്ലാം ആഗ്രഹങ്ങൾ സാധിപ്പിച്ചുകൊടുത്തു. അങ്ങിനെയുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണൻ ലക്ഷ്മീസമാനയായ ഭവതിയെ ഉപേക്ഷിക്കുമോ? ഇല്ല, അതിനു സംശയമില്ല.'
രുഗ്മിണി:'എല്ലാം അങ്ങയുടെ കാരുണ്യം പോലെ വരട്ടെ'
ബ്രാഹ്മണൻ:'ഒട്ടും സംശയം വേണ്ട. ഞാൻ അവിടുത്തെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരും. ഭവതി സന്തോഷത്തോടുകൂടി വസിച്ചാലും'
രുഗ്മിണി ബ്രാഹ്മണനെ വീണ്ടും വന്ദിക്കുന്നു. രുഗ്മിണിയെ അനുഗ്രഹിച്ച് ബ്രാഹ്മണനും ബ്രാഹ്മണനെ യാത്രയാക്കിക്കൊണ്ട് രുഗ്മിണിയും നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു.

-----(തിരശ്ശീല)-----

2011 ജൂലൈ 16, ശനിയാഴ്‌ച

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം ആറാം രംഗം

രംഗത്ത്-സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ(മുടിവെച്ച ഇടത്തരം പച്ചവേഷം)

ശ്ലോകം-രാഗം:സൗരാഷ്ട്രം
"ഇത്ഥം മുഗ്ദ്ധവിലോചനാം ദ്വിജവരസ്സാമോക്തിഭിസ്സാന്ത്വയൻ
 മദ്ധ്യേവാരിധി ബാഡവാനലശിഖാമാലാമിവാലോകിതാം
 ഗത്വാ ദ്വാരവതീം മഹാമരതകസ്ഥൂലോപലാലംകൃതേ
 തിഷ്ഠന്തം പരമാസനേ മുരരിപും പ്രോചേ പ്രസന്നാശയഃ"
{ഇപ്രകാരം സാമോക്തികളെക്കൊണ്ട് മുഗ്ദ്ധവിലോചനയായ രുഗ്മിണിയെ സാന്ത്വനിപ്പിച്ചിട്ട് സന്മനസ്സായ ആ ബ്രാഹ്മണൻ സമുദ്രമദ്ധ്യത്തിൽ ബഡവാഗ്നിജ്വാലാക്കൂട്ടം എന്നപോലെ കാണപ്പെട്ട ദ്വാരകയിലെത്തി മരതകരത്നങ്ങളാൽ അലംകൃതമായ പരമാസനത്തിലിരിക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു.}

ശ്രീകൃഷ്ണൻ വലത്തുഭാഗത്തായി പീഠത്തിലിരിക്കുന്നു. ഇടതുവശത്തുകൂടി കൈകൾ ശിരസ്സിനുമുകളിൽ കൂപ്പി സ്തുതിപ്പദത്തിന് ചുവടുവെച്ചുകൊണ്ട് സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ പ്രവേശിക്കുന്നു.

ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്തുതിപ്പദം-രാഗം:സൗരാഷ്ട്രം, താളം:മുറിയടന്ത
ചരണം1:
"യാദവകുലാവതംസ സുദിതചാണൂരകംസ
 മോദിതപരമഹംസ മോഹനപിഞ്ഛാവരംസ"
{യാദവകുലശ്രേഷ്ഠാ, ചാണൂരനേയും കംസനേയും വധിച്ചവനേ, യോഗിവര്യന്മാരേ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവനേ, മനോഹരമായ മയിൽപ്പീലി അണിഞ്ഞവനേ}

"യാദവകുലാവതംസ"(ശ്രീകൃഷ്ണൻ-കലാ:മയ്യനാട് രാജീവൻ, സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ-ഫാക്റ്റ് പത്മനാഭൻ)
പദം കലാശിക്കുന്നതോടെ ഇരുവരും പരസ്പരം കാണുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ എഴുന്നേറ്റ് ബ്രാഹ്മണനെ വന്ദിച്ച് ആദരവോടെ വലത്തുവശത്തേയ്ക്ക് ആനയിച്ച്, ഇരിപ്പിടം നൽകിയശേഷം കെട്ടിച്ചാടി കുമ്പിടുന്നു. ബ്രാഹ്മണൻ വലതുഭാഗത്തുവന്ന് അനുഗ്രഹിച്ച്, പീഠത്തിലിരിക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ പദാഭിനയം ആരംഭിക്കുന്നു.

ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പദം-രാഗം:നാട്ടക്കുറിഞ്ഞി, താളം:അടന്ത(മൂന്നാംകാലം)
പല്ലവി:
"മേദിനീദേവ വിഭോ വന്ദേ തവ പാദസരോജയുഗം"
അനുപല്ലവി:
"മോദം മേ വളരുന്നു മനസികാൺകയാൽ നിന്നെ"
ചരണം1:
"ബ്രഹ്മകുലമല്ലോ ഞങ്ങൾക്കു വിധി
 സമ്മതമായൊരു ദൈവതം ബത
 തന്മഹിമാലവംകൊണ്ടു ഞാനുമിഹ
 ധർമ്മരക്ഷ ചെയ്തീടുന്നു മഹാമതേ"
ചരണം2:
"ചിന്തിച്ചതെന്തെന്നതെന്നൊടു ഭവാൻ
 ചിന്തതെളിഞ്ഞരുളീടേണമിന്നു
 എന്തെങ്കിലുമിഹ സാധിച്ചുടുവതി-
 നന്തരായമതില്ല ധരിക്ക നീ"
{ബ്രാഹ്മണോത്തമ, അങ്ങയുടെ പാദപത്മങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നേൻ. അങ്ങയെ കാണുകയാൽ എന്റെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം വളരുന്നു. അഹോ! ബ്രാഹ്മണകുലമാണല്ലോ ഞങ്ങൾക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ട ദൈവം. മഹാത്മാവേ, നിങ്ങളുടെ മഹിമാലേശം കൊണ്ട് ഞാനിവിടെ ധർമ്മരക്ഷ ചെയ്തീടുന്നു. എന്തുവിചാരിച്ചാണ് ഭവാൻ വന്നതെന്ന് എന്നോടിന്ന് മനസ്സുതുറന്ന് പറഞ്ഞാലും. എന്തുതന്നെയായാലും സാധിക്കുന്നതിന് തടസ്സമില്ലെന്ന് അങ്ങ് മനസ്സിലാക്കിയാലും.}

"മേദിനീദേവ വിഭോ" (സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ-കലാ:ചെമ്പക്കര വിജയൻ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ-കലാ:ഹരിനാരായണൻ)
ബ്രാഹ്മണന്റെ പദം-രാഗം:സൗരാഷ്ട്രം, താളം:മുറിയടന്ത
ചരണം1:
"പങ്കജാക്ഷ നിന്നുടയ പാദസേവ ചെയ്യുന്നോർക്കു
 സങ്കടങ്ങളകന്നീടും ശങ്കയെന്തതിനു പാർത്താൽ"
ചരണം2:
"വിശ്വനാഥ നിന്നെത്തന്നെ വിശ്വസിച്ചു വാണീടുന്ന
 ആശ്രിതന്മാർക്കു നീതന്നെ ആശ്രയം മറ്റെന്തുചൊല്ലു"
ചരണം3:
"ഇന്ദുമുഖി രുഗ്മിണിതൻ സന്ദേശാൽ നിന്റെ സവിധേ
 നന്ദസൂനോ വന്നുഞാനും നന്ദനീയ ഗുണശീല"
{താമരക്കണ്ണാ, അങ്ങയുടെ പാദസേവ ചെയ്യുന്നോർക്ക് സങ്കടങ്ങൾ അകന്നീടും. ചിന്തിച്ചാൽ അതിനു സംശയമെന്ത്? ലോകനാഥാ, അങ്ങയെത്തന്നെ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്ന ആശ്രിതന്മാർക്ക് അങ്ങുതന്നെയാണ് ആശ്രയം. പറയൂ, അല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്? ചന്ദ്രമുഖിയും അഭിനന്ദിക്കത്തക്ക ഗുണശീലങ്ങളോടുകൂടിയവളുമായ രുഗ്മിണിയുടെ സന്ദേശവുമായാണ് ഞാൻ അങ്ങയുടെ സവിധത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നത്.}

ശ്രീകൃഷ്ണൻ:'അവളുടെ സന്ദേശം എന്താണ്?'
ബ്രാഹ്മണൻ:
ചരണം4:
"സന്തതം ഭവാനെത്തന്നെ കാന്തഭാവേന കാമിനി
 ചിന്തിച്ചങ്ങു വാണീടുന്നു ചിന്തിതഫലസന്താന"
{ആഗ്രഹിച്ചതു നൽകുന്ന കല്പവൃക്ഷമേ, സദാ ഭവാനെത്തന്നെ കാന്തഭാവത്തിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ആ സുന്ദരി വാഴുന്നു.}

ശ്രീകൃഷ്ണൻ:(സന്തോഷിച്ച്)'അങ്ങിനെയോ?'
ബ്രാഹ്മണൻ:
ചരണം5:^
"ചേദിപനു നല്കുവാൻ തൽസോദരനും നിശ്ചയിച്ചു
 ഖേദംപൂണ്ടുവാണീടുന്നു കേശവ നിൻ ജീവനാഥ"
ചരണം6:
"നീയവളെ വെടികിലോ ജീവനെ അവൾ വെടിയും
 ഏവം നിന്നോടു പറവാൻ^ ഏണമിഴി അയച്ചിതെന്നെ"
{അവളെ ചേദിരാജാവിനു നല്കുവാൻ അവളുടെ സോദരനും നിശ്ചയിച്ചു. കേശവാ, അങ്ങയുടെ ജീവനാഥ ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകി വസിക്കുന്നു. അങ്ങ് അവളെ ഉപേക്ഷിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവൾ ജീവൻവെടിയും. ഇപ്രകാരം അങ്ങയോട് പറയുവാൻ മാന്മിഴിയാൾ അയച്ചതാണ് എന്നെ.}

[
^അഞ്ചാംചരണവും ആറാംചരണത്തിലെ 'ഏവം നിന്നോടു പറവാൻ' എന്ന താളവട്ടവും കാലമുയർത്തിയാണ് ആലപിക്കുക.]

സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ പദാഭിനയം കലാശിപ്പിച്ച് മറുപടി അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയോടും പരിഭ്രമത്തോടുംകൂടി നിൽക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ പദം അഭിനയിക്കുന്നു.

ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പദം-രാഗം:ബലഹരി, താളം:ചെമ്പട(രണ്ടാംകാലം)
പല്ലവി:
"ധരണീസുരവര വന്ദേഹം"
ചരണം1:
"തരുണീമണിയാമെന്നുടെ രമണിയെ
 തരസാ കൊണ്ടിഹ പോന്നീടുന്നേൻ"
("ധരണീസുരവര വന്ദേഹം")
{ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നേൻ. സുന്ദരീരത്നമായ എന്റെ പ്രിയതമയെ ഉടനെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുപോരുന്നുണ്ട്.}

ബ്രാഹ്മണൻ:(കൃഷ്ണന്റെ മറുപടി അനുകൂലമാണന്ന് മനസ്സിലാക്കി ആശങ്കനീങ്ങി സന്തോഷിച്ച് തുടയ്ക്കടിച്ച്, പീഠത്തിൽ ഇരുന്നശേഷം)'ഓ, മതി. സമാധാനമായി'
ശ്രീകൃഷ്ണൻ:
ചരണം2:
"കേസരിവരനുടെ ഭാഗമിതോർക്കിൽ
 കേവലമൊരു ജംബുകനതുവരുമോ"
("ധരണീസുരവര വന്ദേഹം")
ചരണം3:
"മുരശാസനനുടെ വിക്രമമതു തവ
 വിരവൊടു കാണാമധിരണമധുന"
("ധരണീസുരവര വന്ദേഹം")
ചരണം4:
"പാർത്ഥിവവരരുടെ ചീർത്തമദം യുധി
 കൂർത്തശരംകൊണ്ടിഹ തീർത്തീടാം"
("ധരണീസുരവര വന്ദേഹം")
ചരണം5:
"അലമലമിഹ ബഹുവിധ വചനേന
 നലമൊടു പോകനാം കുണ്ഡിനനഗരേ"
("ധരണീസുരവര വന്ദേഹം")
{ചിന്തിച്ചാൽ, സിംഹശ്രേഷ്ഠനുള്ള ഭാഗം നിസ്സാരനായൊരു കുറുക്കന് കിട്ടുമോ? മുരാന്തകന്റെ വിക്രമം അങ്ങേയ്ക്കിപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ നന്നായി കാണാം. രാജശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെ മുഴുത്ത അഹങ്കാരം മൂർച്ഛയുള്ള ശരങ്ങൾകൊണ്ടിപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ തീർത്തേക്കാം. മതി, മതി, ഇപ്പോൾ ബഹുവിധം പറയുന്നതെന്തിന്? നമുക്ക് നിർബാധം കുണ്ഡിനനഗരത്തിലേയ്ക്ക് പോകാം.}

"കേസരിവരനുടെ"(സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ-കലാ:കെ.ജി.വാസുദേവൻ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ-സദനം ഭാസി)
ശേഷം ആട്ടം-
ശ്രീകൃഷ്ണൻ:(ബ്രാഹ്മണനെ വന്ദിച്ചിട്ട്)'എന്നാൽ നമുക്ക് ഉടനെ പുറപ്പെടുകയല്ലെ?'
ബ്രാഹ്മണൻ:'അങ്ങിനെതന്നെ.'
ശ്രീകൃഷ്ണൻ:('അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട' വെച്ചുനിന്ന് ഇടത്തായി സൂതനെക്കണ്ട്, അനുഗ്രച്ചിട്ട്)'എടോ സൂതാ, എന്റെ രഥം വേഗത്തിൽ തയ്യാറാക്കി കൊണ്ടുവന്നാലും' (സൂതനെ അനുഗ്രഹിച്ചയച്ച്, വീണ്ടും 'അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട' ചവുട്ടിനിന്ന് വലത്തുഭാഗത്തായി ഭൃത്യനെ കണ്ട്, അനുഗ്രഹിച്ചിട്ട്)'ഞാൻ രുഗ്മിണിയെ വിവാഹംകഴിക്കുവാനായി കുണ്ഡിനപുരിയിലേയ്ക്ക് പോകുന്ന വിവരം അച്ഛനമ്മമാരെ അറിയിച്ചാലും' (ഭൃത്യനെ അനുഗ്രഹിച്ചയച്ചശേഷം 'അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട' വെച്ചുനിന്ന് ഇടത്തായി സൂതനെക്കണ്ട്)'കൊണ്ടുവന്നുവോ?' (സൂതന്റെ മറുപടി ശ്രവിച്ചിട്ട് രഥം നോക്കിക്കണ്ട്, പിടിച്ചിളക്കി പരിശോധിച്ചശേഷം)'നില്ക്കൂ' (തിരിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണനോടായി)'രഥം ഇതാ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. ഇനി നമുക്ക് അതിൽ കയറി പോവുകയല്ലേ?'
ബ്രാഹ്മണൻ:(പരിഭ്രമിച്ച്)'ങേ, ഞാനോ? ഇല്ല, ഇല്ല'
ശ്രീകൃഷ്ണൻ:'കാരണമെന്ത്?'
ബ്രാഹ്മണൻ:'എനിക്ക് തേരിൽ സഞ്ചരിച്ച് ശീലമില്ല. ഭയമാണ്'
ശ്രീകൃഷ്ണൻ:'എന്നാൽ തേരിന്റെ ഈ കൊടിമരത്തിൽ പിടിച്ച് ഇരുന്നുകൊള്ളു'
ബ്രാഹ്മണൻ:(കൊടിമരം നോക്കിക്കണ്ട്, ഭയപ്പെട്ട്)'വയ്യ! വയ്യ! രഥം ഉരുണ്ട് പായുമ്പോൾ കൊടിമരം ഉലഞ്ഞ് വീണാൽ എന്റെ കഥ കഴിയും'
ശ്രീകൃഷ്ണൻ:(പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട്)'എന്നാൽ അങ്ങ് എന്നെ മുറുകെപ്പിടിച്ച് ഇരുന്നുകൊള്ളു.'
ബ്രാഹ്മണൻ:(അത്ഭുതപ്പെട്ട്)'അവിടുത്തേയോ? ഞാനോ? ഹോ!' (പുളകം നടിച്ചിട്ട്, ആത്മഗതമായി)'ഇതിൽപ്പരം ഒരു ഭാഗ്യം എന്താണ്?' (ശ്രീകൃഷ്ണനോടായി)'ഓഹോ, ആവാം, ആവാം'
ശ്രീകൃഷ്ണൻ:'എന്നാൽ കയറിയാലും' (കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് പുറപ്പെടാൻ തുടങ്ങവെ ബ്രാഹ്മണൻ പരുങ്ങുന്നതു കണ്ട്)'ഉം? എന്താണ് സംശയിക്കുന്നത്?'
ബ്രാഹ്മണൻ:'ഞാൻ ചെന്ന് രുഗ്മിണിയെ വിവരം അറിയിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് വിശ്വാസം വരുമോ?'
ശ്രീകൃഷ്ണൻ:'അതിനു എന്താണ് ചെയ്യുക?'
ബ്രാഹ്മണൻ:(പരുങ്ങലോടെ)'അവിടുത്തെ ശംഖുമുദ്രയോടുകൂടിയ ഒരു...കുറിപ്പ്...കൊടുത്താൽ...'
ശ്രീകൃഷ്ണൻ:'ഓ, അങ്ങിനെയോ? തരാം'
ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഇടത്തേയ്ക്കുതിരിഞ്ഞ് ഓലയും എഴുത്താണിയും എടുത്ത് ഒന്നാലോചിച്ചശേഷം നാലുവരി എഴുതുന്നു. ഒന്ന് വായിച്ചശേഷം ശംഖുമുദ്രകുത്തി ബ്രാഹ്മണനെ ഏൽപ്പിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണൻ ഓലവാങ്ങി ഭക്തിപൂർവ്വം മുഖത്തും മാറിലും ചേർത്തശേഷം ഭദ്രമായി മടിയിൽതിരുകി സൂക്ഷിക്കുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണൻ:'എന്നാൽ ഇനി പുറപ്പെടുകയല്ലേ?'
ബ്രാഹ്മണൻ:'അങ്ങിനെതന്നെ'
ശ്രീകൃഷ്ണൻ:(ഇടത്തുഭാഗത്തേയ്ക്കു തിരിഞ്ഞ് സൂതനോടായി)'രഥം കുണ്ഡിനപുരിയിലേയ്ക്ക് വഴിപോലെ തെളിച്ചാലും'
ശ്രീകൃഷ്ണൻ നാലാമിരട്ടിയെടുത്ത് കലാശിക്കുന്നതിനൊപ്പം ബ്രാഹ്മണന്റെ കൈകോർത്തുപിടിച്ച് രഥത്തിലേയ്ക്ക് ചാടിക്കയറുന്നു. രഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ പിന്നോട്ട് കാൽകുത്തിമാറി ശ്രീകൃഷ്ണനും, ശ്രീകൃഷ്ണനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചനിലയിൽ ബ്രാഹ്മണനും നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു.

-----(തിരശ്ശീല)-----

2011 ജൂലൈ 15, വെള്ളിയാഴ്‌ച

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം ഏഴാം രംഗം


രംഗത്ത്-സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ, രുഗ്മിണി

ശ്ലോകം-രാഗം:മാരധനാശി
"ദ്വിജോഥ സന്ദേശഹരോ യദൂനാം
 പത്യൈ നിവേദ്യാഖിലമേത്യ ഭൂയഃ
 വാക്യാമൃതൈഃ കൃഷ്ണമുഖാദുദീർണ്ണെ-
 സ്സമ്പ്രീണയാമാസ സ രുഗ്മിണീം താം"
{സന്ദേശവാഹകനായ ബ്രാഹ്മണൻ യാദവപതിയോട് എല്ലാം അറിയിച്ചശേഷം തിരിച്ചുവന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണമുഖത്തുനിന്നും പൊഴിഞ്ഞ അമൃതസമമായ വാക്യങ്ങളെക്കൊണ്ട് രുഗ്മിണിയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.}

ഇടത്തുഭാഗത്തായി ചിന്താധീനയായി പീഠത്തിലിരിക്കുന്ന രുഗ്മിണി, വലതുവശത്തുകൂടി കൃതകൃത്യതാഭാവത്തിൽ 'കിടതകധീം,താം' മേളത്തിനൊപ്പം പ്രവേശിക്കുന്ന സുന്ദരബ്രാഹ്മണനെ കാണുന്നതോടെ എഴുന്നേറ്റ് വന്ദിച്ചുനിൽക്കുന്നു. രുഗ്മിണിയെ അനുഗ്രഹിച്ചശേഷം പദാഭിനയം ആരംഭിക്കുന്നു.

പദം-രാഗം:മാരധനാശി, താളം:ചെമ്പട(രണ്ടാംകാലം)
സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ:
പല്ലവി:
"ബന്ധൂകബന്ധുരാധരീ സന്താപിക്കായ്ക"
അനുപല്ലവി:
"ചിന്തിതചിന്താമണേ നിൻകാന്തനിങ്ങുവന്നു ബാലേ"
("ബന്ധൂകബന്ധുരാധരീ സന്താപിക്കായ്ക")
ചരണം1:
"സർവ്വഭൂപന്മാരുടെ സംസദി സപദി നിന്നെ
 പാർവ്വണേന്ദു ചാരുമുഖീ പങ്കജാക്ഷൻ കൊണ്ടുപോകും"
("ബന്ധൂകബന്ധുരാധരീ സന്താപിക്കായ്ക")
ചരണം2:^
"അന്തണേന്ദ്രൻ ചൊന്നാലതിനതരം വരുമോ ബാലേ
 എന്തിനിനിൻ കാമമെന്നാൽ ഹന്തഞാനാശു ചെയ്തീടാം"
 ("ബന്ധൂകബന്ധുരാധരീ സന്താപിക്കായ്ക")
{ചെമ്പരത്തിപ്പൂപോലെ ചുവന്ന മനോഹരമായ അധരങ്ങളോടുകൂടിയവളേ, ദു:ഖിക്കേണ്ടാ. ആഗ്രഹിച്ചതൊക്കെ നൽകുന്നതായ 'ചിന്താമണി'യെന്ന ദിവ്യരത്നത്തിന് സമാനമായവളേ, കുട്ടീ, നിന്റെ കാന്തൻ ഇവിടെ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു. പൂർണ്ണചന്ദ്രമുഖീ, സകലരാജാക്കന്മാരും നിറഞ്ഞ സദസ്സിൽ വെച്ച് ഉടനെതന്നെ നിന്നെ ആ താമരക്കണ്ണൻ കൊണ്ടുപോകും. കുട്ടീ, ഈ ബ്രാഹ്മണോത്തമൻ ഒന്നുപറഞ്ഞാൽ അതിനുമാറ്റം സംഭവിക്കുമോ? ഹോ! ഇനി നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ ഉടനെ ചെയ്യാം.}

[^രണ്ടാം ചരണത്തിന്റെ ആദ്യവരി കാലം താഴ്ത്തിയാണ് ആലപിക്കുക.]
"പങ്കജാക്ഷൻ കൊണ്ടുപോകും" (സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ-കലാ:കെ.ജി.വാസുദേവൻ, രുഗ്മിണി-സദനം വിജയൻ)
രുഗ്മിണി:
ചരണം3:-രാഗം:കാനക്കുറുഞ്ഞി, താളം:ചെമ്പട(രണ്ടാംകാലം)
"പ്രാണദാനം ചെയ്ത തവ പാർത്തുകണ്ടാൽ തരുവാനായ്
 കാണുന്നില്ലേതുമഹോ ഞാൻ കാലിണ കൈവണങ്ങുന്നേൻ"
പല്ലവി:
"മോദഭാരം വളരുന്നധികം മേദിനിദേവ"
{ഹോ! ആലോചിച്ചുനോക്കിയാൽ പ്രാണദാനം ചെയ്ത അങ്ങേയ്ക്ക് തരുവാനായി ഒന്നും കാണുന്നില്ല. കാലിണ വണങ്ങുന്നേൻ. ബ്രാഹ്മണാ, വളരെ സന്തോഷമായി.}
"പ്രാണദാനം ചെയ്ത തവ പാർത്തുകണ്ടാൽ തരുവാനായ്"(സുന്ദരബ്രാഹ്മണൻ-കലാ:കെ.ജി.വാസുദേവൻ, രുഗ്മിണി-സദനം വിജയൻ)
ശേഷം ആട്ടം-
ബ്രാഹ്മണൻ:'എനിക്ക് ഒന്നും തരേണ്ടതില്ല. ഭവതി എന്നെ ദൂതനായി ഭഗവാന്റെ സവിധത്തിലേയ്ക്ക് അയച്ചതുതന്നെ മഹാകാര്യം. നിന്നെ കൃഷ്ണനോട് ചേർക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞു. ഇതിൽപ്പരം ഭാഗ്യം എന്താണുള്ളത്? മാത്രമല്ല; ഭഗവാന്റെ പവിത്രമായ മേനിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് രഥത്തിൽ യാത്രചെയ്യാനും സാധിച്ചു. എനിക്ക് ജന്മസാഭല്യം ഭവിച്ചു. പിന്നെ ഒരു അപേക്ഷയേ ഉള്ളു. ^ഭവതി ശ്രീകൃഷ്ണപത്നിയായി സ്വർഗ്ഗതുല്യമായ ദ്വാരകാപുരിയിലെ മണിമയമായ സൗധത്തിൽ ആനന്ദത്തോടെ കഴിയുന്നകാലത്ത് ഈ സാധുബ്രാഹ്മണൻ കുടുംബഭരണഭാരത്താൽ ക്ഷീതയായ ഭാര്യയും മാറാപ്പുമായി അവിടെ വന്നാൽ, ഒന്നു കണ്ടുവന്ദിക്കാൻ അനുവാദം തരണം. മറ്റൊന്നും എനിക്കു വേണ്ട.'
രുഗ്മിണി:'അങ്ങയെ ഒരുകാലത്തും വിസ്മരിക്കുകയില്ല'
ബ്രാഹ്മണൻ:(പെട്ടന്ന് ആലോചിച്ച് പരിഭ്രമിച്ച് ആത്മഗതമായി)'തേരിൽ വെച്ച്മറന്നുവോ?' (പരിശോധിക്കവെ മടിയിൽ കണ്ട് സമാധാനിച്ച്, ഓല കൈയ്യിലെടുത്തിട്ട് രുഗ്മിണിയോടായി)'ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഭവതിക്കു തരുവാൻ ഒരു ലേഖനവും ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതാ'
രുഗ്മിണി കൈകൾ നീട്ടി ഉത്കണ്ഠയോടെ ഓലവാങ്ങി വായിച്ച് സന്തോഷിച്ച് മാറിൽ ചേർത്ത് രോമാഞ്ചമണിയുന്നു.
ബ്രാഹ്മണൻ:(പരിഭ്രമത്തോടെ)'എന്നാൽ ഞാൻ ഇനി വേഗം പാചകശാലയിലേയ്ക്ക് ചെല്ലട്ടെ. അവിടെ എന്നെ അന്യൂഷിക്കുന്നുണ്ടാവും'
രുഗ്മിണി അനുസ്സരിച്ച് വണങ്ങുന്നു. രുഗ്മിണിയെ സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹിച്ച് ബ്രാഹ്മണനും, കൃതജ്ഞതാഭാവത്തിൽ ബ്രാഹ്മണനെ യാത്രയാക്കിക്കൊണ്ട് രുഗ്മിണിയും നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു.
-----(തിരശ്ശീല)-----
[^ഈ ആട്ടം"തേനോലുമ്മൊഴി നീ മുകുന്ദസദനേ ശൃംഗാരലീലാപരി-
                        ജ്ഞാനാനന്ദരസംകലർന്നു മണിമൽസൗധേ വസിക്കും ദിധൗ
                        നൂനം ദീന കുടുംബഭാരഭരണം ക്ഷീണപ്രിയാഭാണ്ഡവും
                        ഞാനും വന്നണയും തദാ തവപദംകാണ്മാൻ തരംകിട്ടുമോ?" എന്ന ശ്ലോകത്തിലെ ആശയമാണ്.]

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം എട്ടാം രംഗം


രുഗ്മിണീസ്വയംവരത്തിൽ പങ്കെടുക്കുവാനായി ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്റെ നഗരത്തിലെത്തി എന്നറിഞ്ഞ് ഭീഷ്മകരാജാവ് ചെന്ന് സ്വീകരിക്കുന്നതായ ഈ രംഗം സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം ഒൻപതാം രംഗം (ശിശുപാലവട്ടം)

രംഗത്ത്-ശിശുപാലൻ(രണ്ടാംതരം കത്തിവേഷം*), കലിംഗൻ(ഭീരുവേഷം)

ശ്ലോകം-രാഗം:ഘണ്ടാരം, താളം:അടന്ത
"ദീപ്യദ്ദിവ്യവിമാനസഞ്ചയലസന്മഞ്ചാവലീമണ്ഡനേ
 ശ്രീഖണ്ഡദ്രവസിച്യമാനവിശിഖാ ഖേലജ്ജനേ കുണ്ഡിനേ
 ആകർണ്ണ്യാച്യുതമാഗതം നൃപസുതാമാഹർത്തുകാമം രുഷാ
 രാജന്യാൻ ദമഘോഷജഃ കുടിലധീരേവം ബഭാഷേ ഗിരം"
{തിളങ്ങുന്ന ദിവ്യവിമാനങ്ങളുടെ കൂട്ടമെന്നപോലെ പരിലസിക്കുന്ന മഞ്ചങ്ങളാൽ അലംകൃതവും ചന്ദനവെള്ളം കൊണ്ട് തളിയ്ക്കപ്പെടുന്ന തെരുവുകളിൽ കളിയ്ക്കുന്ന ജനങ്ങളോടുകൂടിയതായുമിരിക്കുന്ന കുണ്ഡിനത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ രാജപുത്രിയെ അപഹരിച്ച് കൊണ്ടുപോകുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നുകേട്ടിട്ട് കുടിലബുദ്ധിയായ ശിശുപാലൻ രാജാക്കന്മാരോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.}

വീരരസത്തിലുള്ള ശിശുപാലന്റെ തിരനോട്ടം-

ശിശുപാലന്റെ(കലാ:മയ്യനാട് രാജീവൻ) തിരനോട്ടം
 ശിശുപാലന്റെ ആട്ടം*-(ശിശുപാലവട്ടം)തിരനോട്ടശേഷം വീണ്ടും തിരതാഴ്ത്തുന്ന ശിശുപാലൻ രംഗമദ്ധ്യത്തിലെ പീഠത്തിൽ ഞെളിഞ്ഞിരുന്ന് ഉത്തരീയംവീശുന്നു
ശിശുപാലൻ:
(എഴുന്നേറ്റ് രംഗംവന്ദിച്ച് 'അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'വെച്ചുനിന്നിട്ട്) 'ലോകത്തിൽ എനിക്കുതുല്യബലവീര്യങ്ങൾ ഉള്ളവരായി ആരാണുള്ളത്?' (ആലോചിച്ചിട്ട്)'ആരുമില്ല. അതിനാൽ രാജാക്കന്മാർ എന്റെ പേരുകേട്ടാൽ തന്നെ ഭയപ്പെടുന്നു.' (വീണ്ടും ഉത്തരീയം വീശിക്കൊണ്ട് പീഠത്തിൽ ഇരിക്കവെ ദൂരെ ഒരാളെ കണ്ടിട്ട്) 'എന്റെ നേരെ വരുന്നതാര്?' (എഴുന്നേറ്റ് ഒരുകാൽ പീഠത്തിൽ വെച്ചുനിന്ന് സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയിട്ട്) 'ഒരു ദൂതൻ തന്നെ' (ഇടത്തുവശം വന്ന് ദൂതനായി നടിച്ച്^, ശിശുപാലനെ വന്ദിച്ച് ഓച്ഛാനിച്ച് നിന്നശേഷം വലതുവശംവന്ന് ശിശുപാലനായി മുന്നേപ്പോലെനിന്ന് ദൂതനെ അനുഗ്രഹിച്ചിട്ട്)'നീ ആര്? വന്നകാര്യമെന്ത്? പറയൂ' (ദൂതനായി ഇടത്തുവശം വന്ന്)'ഞാൻ വിദർഭപുരിയിൽ നിന്നുവരുന്നു. ഭീഷ്മകരാജാവിന്റെ ദൂതനാണ്. രാജപുത്രി രുഗ്മിണീദേവിയുടെ സ്വയംവരത്തിന് അങ്ങയെ ക്ഷണിക്കുവാൻ വന്നതാണ്. കത്ത് ഇതാ.' (എഴുത്ത് ശിശുപാലനു സമർപ്പിക്കുന്നതായി കാട്ടിയിട്ട് വലതുവശംവന്ന് ശിശുപാലനായി ഓലവാങ്ങി വായിച്ച് സന്തോഷം നടിച്ച്)'അല്ലയോ ദൂതാ, ഞാൻ സമയത്തുതന്നെ അവിടെ എത്തിക്കൊള്ളാം എന്ന് അവിടെ അറിയിച്ചാലും' (ദൂതന് സമ്മാനം നൽകി അനുഗ്രഹിച്ച് അയച്ചിട്ട്, ആത്മഗതമായി)'ഇനി വേഗം പുറപ്പെടുകതന്നെ' ('അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട' ചവുട്ടിനിന്ന് ഇടത്തുഭാഗത്തായി സൂതനെകണ്ട്, അനുഗ്രഹിച്ചിട്ട്)‌'എടോ സൂതാ, എന്റെ രഥം വേഗത്തിൽ തയ്യാറാക്കിക്കൊണ്ടുവന്നാലും' (സൂതനെ അനുഗ്രഹിച്ചയച്ചശേഷം ഇടത്തുവശം വന്ന് സൂതനായി നടിച്ച്^ശിശുപാലനെ വണങ്ങി തിരിഞ്ഞ് 'അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'വച്ചുനിന്ന് രഥപ്പുര തുറന്ന് രഥം കൈകളാൽ പിടിച്ചു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന്, കുലുക്കിനോക്കിയിട്ട്)'ഇളക്കമില്ല' (രഥത്തിലെ കൊടിമരത്തിൽ കൊടിക്കൂറകെട്ടി പൊക്കുകയും, ആലവട്ടങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും വെച്ചുകെട്ടുകയും, വില്ല്,വാൾ,ഗദ മുതലായ ആയുധങ്ങൾ ഒരുക്കി വെയ്ക്കുകയും ചെയ്തിട്ട്)'ഇനി കുതിരകളെ ബന്ധിക്കുകതന്നെ' ('അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'വെച്ച് കുതിരപ്പന്തിയിൽ ചെന്നതായി ഭാവിച്ച് രണ്ടു നല്ല കുതിരകളെ തിരഞ്ഞുകണ്ടെത്തി പിടിച്ചുകൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന് തേരിൽ ബന്ധിച്ചിട്ട്)'എല്ലാം തയ്യാറായി' ('അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'ചവുട്ടിനിന്ന് വലത്തായി ശിശുപാലനെ കണ്ട് വന്ദിച്ചശേഷം വലത്തുഭാഗത്തുവന്ന് ശിശുപാലനായി ദൂതനെ അനുഗ്രഹിച്ചിട്ട്)'കൊണ്ടുവന്നുവോ?' (ഉത്തരം കേട്ടിട്ട്)'തേരുതളിക്കാൻ വരട്ടെ' ('അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട' ചവുട്ടി നിന്ന് വലത്തുഭാഗത്തായി ബന്ധുക്കളേയും സൈന്യങ്ങളേയും കണ്ട്)'രുഗ്മിണീസ്വയംവരത്തിനായി പോകുന്ന എനിക്കൊപ്പം എല്ലാവരും കുണ്ഡിനപുരത്തിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടാലും' (ആത്മഗതമായി)'ഇനി നന്നായി ഒരുങ്ങുകതന്നെ' (വേശേഷമായ വേഷഭൂഷാദികൾ ധരിച്ച് സുഗന്ധലേപനങ്ങൾ പൂശി ഒരുങ്ങിയിട്ട്)'ഇനി വേഗം പുറപ്പെടുകതന്നെ' ('അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട' വെച്ചുനിന്ന് ഇടത്തായി സൂതനെ കണ്ട്)'ഇനി രഥം വിദർഭപുരിയിലേയ്ക്ക് വഴിപോലെ തെളിച്ചാലും' (വലത്തുവശത്തേയ്ക്കുനോക്കി ബന്ധുക്കളോടും സൈന്യങ്ങളോടുമായി)'എല്ലാവരും കുണ്ഡിനനഗരത്തിലേയ്ക്ക് ഗമിച്ചാലും.'
ശിശുപാലൻ ആയുധങ്ങളോടുകൂടി നാലാമിരട്ടിയെടുത്ത് കലാശിക്കുന്നതോടെ തേരിലേയ്ക്കുചാടിക്കയറി സഞ്ചരിക്കുന്നതായി നടിച്ച് പിന്നിലേയ്ക്ക് കാൽ കുത്തിമാറി നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു.

-----(തിരശ്ശീല)-----
[^ദൂതനായും സൂതനായും പകർന്നാടാതെ അവരുടെ വാക്യങ്ങൾ കേട്ട് ആത്മഗതമായി ലഘുമുദ്രകളിലൂടെ കാണിക്കുകയും മാത്രമായും(കേട്ടാട്ടം) പതിവുണ്ട്]

വീണ്ടും തിരനീക്കുമ്പോൾ കലിംഗൻ ഇടതുവശത്തുനിൽക്കുന്നു. വലത്തുഭാഗത്തുകൂടി എടുത്തുകലാശത്തോടെ പ്രവേശിക്കുന്ന ശിശുപാലൻ മുന്നോട്ടുവന്ന് കലിംഗാദി രാജാക്കന്മാരെ കണ്ട് ഉപചരിക്കുന്നു.
ശിശുപാലൻ:
'രാജാക്കന്മാരേ, ഞാൻ പറയുന്നത് വഴിപോലെ കേട്ടാലും'
ശിശുപാലൻ നാലാമിരട്ടിയെടുത്ത് കലാശിപ്പിച്ചിട്ട് പദാഭിനയം ആരംഭിക്കുന്നു.

ശിശുപാലന്റെ പദം-രാഗം:ഘണ്ടാരം, താളം:അടന്ത
പല്ലവി:
"ഭൂപവരന്മാരേ കേട്ടിതോ നിങ്ങൾ
 ഗോപകുലാധമചേഷ്ടിതം"
ചരണം1:
"ഏതു സംശയം കൂടാതെ നൃപ-
 കേതുതതനയയെ വാഞ്ഛിച്ചു"
ചരണം2:
"മാതുലൻ തന്നെ ഹനിച്ചൊരുനര-
 പാതകിയിന്നിഹ വന്നുപോൽ"
ചരണം3:
"രാജവരന്തന്റെ പുത്രിയെ ദ്രുതം
 വ്യാജേന കൊണ്ടുപോമവൻ"
ചരണം4:*
"മാനധനന്മാരെ നിങ്ങളുമതു
 മാനസേ ചിന്തിച്ചു ചൊല്ലുവിൻ"
{രാജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഗോപകുലാധമന്റെ പ്രവർത്തി നിങ്ങൾ കേട്ടുവോ? ഒട്ടും സംശയം കൂടാതെ ഭീഷ്മകപുത്രിയെ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അമ്മാവനെ വധിച്ച ആ നരപാതകി ഇന്ന് ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ടുപോൽ. രാജശ്രേഷ്ഠന്റെ പുത്രിയെ അവൻ പെട്ടന്ന് ചതിച്ച് കൊണ്ടുപോകും. അഭിമാനികളേ, നിങ്ങൾ ഇത് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞാലും.}

കലിംഗന്റെ പദം-രാഗം:പന്തുവരാളി, താളം:മുറിയടന്ത
പല്ലവി:
"ചേദിപവംശശിഖാമണേ ശൃണു
 സാദരം ഞങ്ങളുടെ ഭാഷിതം"
ചരണം1:
"വീരരാം നാമിങ്ങിരിക്കവേ രണ-
 ഭീരുവാം ശൗരി ഹരിക്കുമോ"
ചരണം2:
*
"എങ്കിലവനെ ഹനിപ്പതിന്നൊരു
 ശങ്കയില്ലിങ്ങു ധരിക്കണം"
{ചേദിപവംശത്തിന്റെ ശിരോരത്നമേ, ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ സാദരം കേട്ടാലും. വീരന്മാരായ നാമൊക്കെ ഇവിടെയുള്ളപ്പോൾ യുദ്ധഭീരുവായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ രുഗ്മിണിയെ ഹരിക്കുമോ? എങ്കിലവനെ വധിക്കുന്നതിന് ഇവിടെ സംശയമില്ലന്ന് അറിഞ്ഞാലും.}

ശേഷം ആട്ടം-
ശിശുപാലൻ:
'അല്ലയോ രാജാക്കന്മാരേ, നിങ്ങളെല്ലാവരും അങ്ങിനെ ഉറപ്പിച്ചുവോ? എന്നാൽ ഈ നിസ്സാരനായ ഗോപബാലനെ നേരിടാൻ ഞാൻ ഒരുവൻ മതി. നിങ്ങൾക്ക് എന്റെ വിക്രമം കാണാം. എന്നാൽ ഇനി നമുക്ക് സ്വയംവരസഭയിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെടുകയല്ലെ?'
കലിംഗൻ:
'അങ്ങിനെ തന്നെ'
ശിശുപാലൻ നാലാമിരട്ടി ചവുട്ടുന്നു, ഒപ്പം വികൃതമായരീതിയിൽ കലിംഗനും. കലാശിക്കുന്നതോടെ ഇരുവരും പിന്നിലേയ്ക്ക് കാൽകുത്തിമാറി നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു.

-----(തിരശ്ശീല)-----


തെക്കൻ ചിട്ടയനുസ്സരിച്ച് ഒൻപതാംരംഗത്തിന്റെ അവതരണത്തിലുള്ള പ്രധാന മാറ്റങ്ങൾ

*
ശിശുപാലൻ കുറുംകത്തി വേഷമാണ്.

*
ശിശുപാലവട്ടം ആട്ടത്തിൽ ദൂതൻ നിഷ്ക്രമിക്കുന്നതുവരേയുള്ള ഭാഗത്തിന്റെ അവതരണത്തിൽ ചില മാറ്റങ്ങളുണ്ട്. തെക്കൻ സമ്പ്രദായമനുസ്സരിച്ച് ഈ ഭാഗത്തിന്റെ അവതരണം താഴെപ്പറയുന്ന പ്രകാരമാണ്.
തിരനോട്ടശേഷം വീണ്ടും തിരതാഴ്ത്തുന്ന ശിശുപാലൻ രംഗമദ്ധ്യത്തിലെ പീഠത്തിൽ ഞെളിഞ്ഞിരുന്ന് ഉത്തരീയംവീശുന്നു
ശിശുപാലൻ:
(എഴുന്നേറ്റ് രംഗംവന്ദിച്ച് 'അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'വെച്ചു നിന്നിട്ട്) 'ലോകത്തിൽ എനിക്കുതുല്യബലവീര്യങ്ങൾ ഉള്ളവരായി ആരാണുള്ളത്?' (ആലോചിച്ചിട്ട്)'ആരുമില്ല. എന്തെന്നാൽ, രാവണാദികളായിരിക്കുന്ന ദുഷ്ടരാക്ഷസന്മാർ ബ്രഹ്മാവാദിയായിരിക്കുന്ന ദുർദ്ദൈവതകളെ സേവിച്ച് അനുഗ്രഹം വാങ്ങി പ്രതാപികളായിട്ടുള്ളവരാണ്. ഞാൻ അപ്രകാരമല്ല. എന്റെ പ്രതാപം ജന്മസിദ്ധമായ്ത്തന്നെ ഉള്ളതാകുന്നു. അതിനാൽ എനിക്കുതുല്യനായി ത്രൈലോക്യത്തിങ്കലും ആരുമില്ല.' (വീണ്ടും ഉത്തരീയം വീശിക്കൊണ്ട് പീഠത്തിൽ ഇരിക്കവെ ദൂരെ ഒരാളെ കണ്ടിട്ട്) 'എന്റെ നേരെ വരുന്നതാര്?' (എഴുന്നേറ്റ് ഒരുകാൽ പീഠത്തിൽ വെച്ചുനിന്ന് സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയിട്ട്) 'ഒരു ദൂതൻ തന്നെ' (ഇടത്തുവശം വന്ന് ദൂതനായി നടിച്ച്, ശിശുപാലനെ വന്ദിച്ച് ഓച്ഛാനിച്ച് നിന്നശേഷം വലതുവശംവന്ന് ശിശുപാലനായി മുന്നേപ്പോലെനിന്ന് ദൂതനെ അനുഗ്രഹിച്ചിട്ട്)'നീ ആര്? വന്നകാര്യമെന്ത്? പറയൂ' (ദൂതനായി ഇടത്തുവശം വന്ന്)'ഞാൻ വിദർഭപുരിയിൽ നിന്നുവരുന്നു. ഭീഷ്മകരാജാവിന്റെ ദൂതനാണ്. രാജപുത്രിയായ രുഗ്മിണീദേവിയെ അങ്ങേയ്ക്ക് വിവാഹം കഴിച്ചുനൽകുവാൻ നിശ്ചയിച്ച് ഒരു കത്തുതന്നയച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതാ.' (എഴുത്ത് ശിശുപാലനു സമർപ്പിക്കുന്നതായി കാട്ടിയിട്ട് വലതുവശംവന്ന് ശിശുപാലനായി, ഓലവാങ്ങി വായിച്ച് സന്തോഷം നടിച്ചശേഷം അത് മടിയിൽ ഭദ്രമായി സൂക്ഷിച്ചിട്ട്)'ഏടോ ദൂതാ, രാജപുത്രിയായ രുഗ്മിണിയെ വിവാഹംചെയ്യുന്നതിനായി ഞാൻ ബന്ധുമിത്രാദികളോടുകൂടി കുണ്ഡിനപുരിയിൽ വന്നുചേർന്നുകൊള്ളാം എന്ന് സുഹൃത്തായ രുഗ്മിയെ അറിയിച്ചാലും' (വലത്തുവശത്തേയ്ക്കുതിരിഞ്ഞ്)'ഏടോ ഭൃത്യാ, ഒരു സ്വർണ്ണവള വേഗം കൊണ്ടുവരിക' (ഇടത്തേയ്ക്കുതിരിഞ്ഞ് ദൂതനോടായി)'നിൽക്കു' (വീണ്ടും വലത്തേയ്ക്കുതിരിഞ്ഞ് ഭ്രത്യനോടായി) 'കൊണ്ടുവന്നുവോ? (വള വാങ്ങി, നോക്കി ഭംഗി നടിച്ചശേഷം ഇടത്തേയ്ക്കുതിരിഞ്ഞ് ദൂതനോടായി)'വാ' (വള ദൂതനുസമ്മാനിച്ച് അനുഗ്രഹിച്ചശേഷം ഇടതുവശം വന്ന് ദൂതനായി ഭാവിച്ച്, വളവാങ്ങി, നോക്കി ഭംഗി നടിച്ച് സന്തോത്തോടുകൂടി ശിശുപാലനെ വണങ്ങി പോകുന്നതായി ഭാവിച്ചശേഷം വലത്തുവശം വന്ന് ശിശുപാലനായി നടിച്ച്, ആത്മഗതമായി)'ഇനി എന്ത്? വേഗം വിവാഹത്തിനായി പുറപ്പെടുകതന്നെ'

*ശിശുപാലന്റെ പദത്തിലെ നാലാംചരണം മുറിയടന്തതാളത്തിലാണ് അവതരിപ്പിക്കുക.

*
"എങ്കിലവനെ ഹനിപ്പതിന്നൊരു ശങ്കയില്ലിങ്ങു ധരിക്കണം" എന്ന അവസാനചരണം കലിംഗനല്ല, ശിശുപാലനാണ് ആടുക.

2011 ജൂലൈ 13, ബുധനാഴ്‌ച

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം പത്താം രംഗം


രുഗ്മിണീസ്വയംവരം കൂടുവാൻ വരുന്ന ബ്രാഹ്മണർ പരസ്പരം സംവദിക്കുന്നതായ ഈ രംഗം സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം പതിനൊന്നാം രംഗം (സ്വയംവരം)


രംഗത്ത്-പൂജാബ്രാഹ്മണൻ(കുട്ടിത്തരം മിനുക്കുവേഷം), രുഗ്മിണി, കലിംഗൻ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ, ശിശുപാലൻ

ശ്ലോകം-രാഗം:എരിക്കലകാമോദരി
"കർണ്ണാലങ്കാരഹീരാങ്കര രുചിരരുചിപ്രോല്ലസദ്വക്ത്ര പത്മാ
 വ്യാവത്ഗല്പാദയുഗ്മക്വണിതുലാകോടിവാചാലവീഥീ
 ബിഭ്രാണാ കങ്കണാളീ ജ്വലദനലകനദ്രത്നകാന്താം സഭാം താം
 തന്വീ രാജന്യപാളീ ഹൃദയകമലിനീ രാജഹംസീ വിവേശ"
{കർണ്ണാലങ്കാരമായ വൈരക്കല്ലിന്റെ മനോഹരകാന്തികൊണ്ട് ഏറ്റവും ശോഭിക്കുന്ന മുഖകമലത്തോടുകൂടിയവളും, പാദങ്ങളിലെ ചിലങ്കകളുടെ കിലുക്കത്താൽ നടക്കുന്ന വീഥികളെ ശബ്ദായമാനമാകുന്നവളും, തീക്കനൽകണക്കെ മിന്നുന്ന രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മനോഹരമായ കൈവളക്കൂട്ടത്തെ വഹിക്കുന്നവളുമായ രുഗ്മിണി രാജസമൂഹത്തിന്റെ ഹൃദയമാകുന്ന താമരപ്പൊയ്കയിലെ രാജഹംസി എന്നപോലെ ആ സഭയിൽ പ്രവേശിച്ചു.}

മുന്നിൽ വലത്തുഭാഗത്തായി ദേവീവിഗ്രഹം എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിൽ കേശഭാരം കിരീടവും, അതിനുമുന്നിലായി ഭദ്രദീപവും, സമീപം വരണമാലയും വെച്ച് പൂജിച്ചുകൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണൻ താഴെയിരിക്കുന്നു. രംഗമദ്ധ്യത്തിലൂടെ സാരിനൃത്തത്തോടെ രുഗ്മിണിയും, അതിനൊപ്പം വികടമായി ചില അടവുകൾ വെച്ചുകൊണ്ട് ഇടത്തുഭാഗത്തുകൂടി കലിംഗനും പ്രവേശിക്കുന്നു.

സാരിപ്പദം-രാഗം:എരിക്കലകാമോദരി, താളം:ചെമ്പട
ചരണം1:
"ചഞ്ചലാക്ഷിമാരണിയും മൗലിമാല വന്നു
 പഞ്ചബാണന്തന്റെ ചാപവല്ലിപോലെ"
ചരണം2:
"പുഞ്ചിരിചന്ദ്രിക കണ്ടു കാമുകന്മാർതന്റെ
 നെഞ്ചിലാനന്ദാംബുധിവളർന്നു പാരം"
ചരണം3:
"മഞ്ജുളമഞ്ജീരനാദം കേട്ടു കേളിഹംസീ
 പുഞ്ജകമമ്പിനോടനുഗമിച്ചു കൂടി"
ചരണം4:
"അഞ്ജനാഞ്ചിതമാം ലോചനങ്ങൾ കണ്ടാൽ മുഖ-
 കഞ്ചലോലലോലംബങ്ങളെന്നു തോന്നും"
ചരണം5:
"പാർവ്വതീദേവിപദാംബുജമമ്പോടു സേവിപ്പാനായി മന്ദം
 ചാരുതരം നടകൊണ്ടിതു സുന്ദരവേഷത്തോടെ"
{സുന്ദരിമാർക്ക് ശിരോഭൂഷണമായ രുഗ്മിണീദേവി കാമന്റെ വില്ലെന്നപോലെ വന്നു. പുഞ്ചിരിയാകുന്ന നിലാവുകണ്ട് കാമുകന്മാരുടെ ഹൃദയത്തിലെ ആനന്ദസമുദ്രത്തിൽ വേലിയേറ്റമുണ്ടായി. മനോഹരമായ മഞ്ചീരനാദം കേട്ട് ഹംസികൾ അനുഗമിച്ചുകൂടി. അഞ്ജനമെഴുതിയ മനോഹരമായ കണ്ണുകൾ കണ്ടാൽ മുഖത്താമരയിൽ പാറിപ്പറക്കുന്ന വണ്ടുകളാണെന്നുതോന്നും. പാർവ്വതീദേവിയുടെ പാദപത്മം വഴിപോലെ സേവിക്കുവാനായി രുഗ്മിണി സുന്ദരമായവേഷത്തോടെ പതുക്കെ മനോഹരമായി നടകൊണ്ടു.}
"പുഞ്ചിരിചന്ദ്രിക കണ്ടു കാമുകന്മാർതന്റെ നെഞ്ചിലാനന്ദാംബുധിവളർന്നു പാരം" (രുഗ്മിണി-കലാ:മുകുന്ദൻ, കലിംഗൻ:ആർ.എൽ.വി.സുനിൽ പള്ളിപ്പുറം)
സാരികലാശിക്കുന്നതോടെ ഗായകർ ശ്ലോകങ്ങൾ ആലപിക്കുന്നു.

ശ്ലോകങ്ങൾ-രാഗം:ഇന്ദളം
1.^
"കുണ്ഡിനേ സ രഥരാജിവാജിഗജരാജഷണ്ഡപരിമണ്ഡിതേ
 ചണ്ഡഭാനുശശിവംശജേ നൃപതിമണ്ഡലേ സമുപഹിണ്ഡിതേ
 ചണ്ഡികാം സഹ സഖീഭിരേത്യ ശശിഖണ്ഡശേഖരകുടുംബിനീം
 കുണ്ഡിനാവനിനരേന്ദ്രജായുവതി മണ്ഡനം വരമയാചത"
{രഥങ്ങൾ, കുതിരകൾ, ഗജരാജന്മാർ, മുതലായവകൊണ്ട് നിറഞ്ഞ കുണ്ഡിനത്തിൽ സൂര്യചന്ദ്രവംശങ്ങളിൽപ്പെട്ടവരായ രാജസമൂഹം സന്നിഹിതരായിരിക്കുന്ന സമയത്തിൽ കുണ്ഡിനരാജപുത്രിയും യുവതികൾക്ക് അലങ്കാരവുമായ രുഗ്മിണി സഖിമാരുമൊത്ത് ചന്ദ്രക്കലാധരന്റെ പത്നിയായ ചണ്ഡികാദേവിയെ വണങ്ങി വരത്തെ യാചിച്ചു.}

[^ആദ്യശ്ലോകം ചൊല്ലുന്ന സമയത്ത് രുഗ്മിണി പാർവ്വതീദേവിയെ പ്രദക്ഷിണംവെച്ച് സമസ്ക്കരിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും പൂജാബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നും പ്രസാദം സ്വീകരിച്ച് മുടിയിൽ ചൂടുകയും ചെയ്യുന്നു.]

2.^
"മന്ദമന്ദമരവിന്ദസുന്ദരദൃശം ഗിരീന്ദ്ര ദുഹിതഃ പാദാൽ
 ഇന്ദിരാമിവകരാഞ്ചലാഞ്ചിത മരന്ദസാന്ദ്ര വരമാലികാം
 കുന്ദബാണവിജയശ്രിയം നൃപതിവൃന്ദമദ്ധ്യമുപസംഗതാം
 സ്യന്ദനം സമധിരോപ്യതാം സമഭിനന്ദയൽ സ മധുസൂദനഃ"
{പാർവ്വതീദേവിയുടെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് മഹാലക്ഷ്മിയെപ്പോലെ കയ്യിൽ പൂന്തേൻ നിറഞ്ഞ വരണമാലയുമേന്തി പതുക്കെപതുക്കെ രാജസമൂഹത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിലെത്തിയ കാമദേവന്റെ വിജയശ്രീയായ ആ താമരമിഴിയാളെ തേരിൽ കയറ്റി മധുസന്ദനൻ വളരെ ആനന്ദിപ്പിച്ചു.}

[^രണ്ടാം ശ്ലോകം ആരംഭിക്കുന്നതോടെ രുഗ്മിണി ബ്രാഹ്മണൻ പൂജിച്ചു നൽകുന്ന വരണമാല ഏറ്റുവാങ്ങി ദേവിയെ വന്ദിച്ച് തിരിയുന്നു. ഈ സമയത്ത് ശ്രീകൃഷ്ണൻ വലത്തുഭാഗത്തുകൂടി പ്രവേശിച്ച് വില്ലുകുത്തിപ്പിടിച്ച് ആലവട്ടങ്ങളോടുകൂടി രംഗമദ്ധ്യത്തിലായി നിൽക്കുന്നു. കൃഷ്ണനെ കണ്ട് രുഗ്മിണി വരണമാല്യവുമായി സമീപത്തേയ്ക്കച്ചെല്ലുന്നു. ഈ സമയം കലിംഗൻ മാലയിടാൻ പാകത്തിന് ശിരസ്സുകുനിച്ചുകാണിക്കുന്നു. ശ്ലോകത്തിൽ 'ഉപസംഗതാം' എന്നാലപിക്കുന്നതോടെ രുഗ്മിണി മാലയിട്ട് ശ്രീകൃഷ്ണനെ വരിക്കുന്നു.(ശംഖനാദത്തോടു കൂടി വലന്തലമേളം) ഇതുകണ്ട് ഭീരു തല്യ്ക്കുതല്ലിക്കൊണ്ട് പിന്തിരിഞ്ഞോടി വലത്തുഭാഗത്തുകൂടി നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ വലംകയ്യാൽ രുഗ്മിണിയെ പാണിഗ്രഹണം ചെയ്ത് തേരിലേറ്റി ചേർത്തു നിർത്തുന്നു.]
രുഗ്മിണി(കലാ:മുകുന്ദൻ) ശ്രീകൃഷ്ണനെ(കലാ:ഹരിനാരായണൻ) വരിക്കുന്നു
പൂജാബ്രാഹ്മണൻ സാമഗ്രികളോടുകൂടി നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനും രുഗ്മിണിയും തേരിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നഭാവത്തിൽ വലത്തുഭാഗത്തു നിൽക്കുന്നു. ഇടതുവശത്തുനിന്നും കലിംഗനോടുകൂടി  ക്രുദ്ധനായി പെട്ടന്നു ഓടിക്കൊണ്ട് പ്രവേശിക്കുന്ന ശിശുപാലൻ കൃഷ്ണനെ കണ്ട് തടുക്കുന്നു.
ശിശുപാലൻ:'എടാ, ഗോപബാലാ, നില്ലെടാ. നിന്റെ അഹങ്കാരത്തിന് ഇന്നു മറുപടിതരുന്നുണ്ട്. കണ്ടുകൊൾക'
ശിശുപാലൻ നലാമിരട്ടിയെടുത്ത് കലാശിപ്പിച്ചിട്ട് പദാഭിനയം ആരംഭിക്കുന്നു.

യുദ്ധപ്പദം-രാഗം:ഘണ്ടാരം, താളം:മുറിയടന്ത
ശിശുപാലൻ:
ചരണം1:
"നില്ലുനില്ലെടാ യാദവാധമ കല്യനെങ്കിലോ ദുർമ്മതേ
 തെല്ലുമില്ല ശഠാകൃതേ തവമായകൊണ്ടു ഫലം ജള
 നിഖിലദിശി മമ വിതതശരശിഖിയിലതീവ ജവേന നീ
 ശലഭമിവ ഖലു ഭസിതമായ്‌വരുമലസചപലതരാശയ"
{യാദവാധമാ, ദുർമ്മനസ്സേ, യോഗ്യനെങ്കിൽ നില്ലെടാ. വഞ്ചകാ, നാണമില്ലാത്തവനേ, നിന്റെ മായകൊണ്ട് ഒട്ടും ഫലമില്ല. കപടബുദ്ധിയായവനേ, സകലദിക്കിൽ നിന്നും എന്റെ ക്രൂരശരങ്ങളാകുന്ന തീയിലകപ്പെട്ട് വളരെ പെട്ടന്ന് നീ ശലഭസമാനം ഭസ്മമായിത്തീരും.}

ശ്രീകൃഷ്ണൻ:
ചരണം2:
"മൂഢ ചേദിപ നിന്നുടെ ഹൃദി രൂഢമായൊരു പൗരുഷം
 കൂടുമോ ഹരിയോടു സമ്പ്രതി പാടവങ്ങളുമിന്നെടാ
 ശഠ കഠോര കുഠാര ധാരയിലൂടനെ നിന്നുടലാകവേ
 പടയിൽ വടിവൊടു പൊടിപെടുമ്പടി ത്സടുതിവന്നു തടുക്കയാൽ"
{ഏടാ വിഡ്ഢീ, ചേദിരാജാ, നിന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞ പൗരുഷവും ഈ മിടുക്കുകളും കൊണ്ട് ഇപ്പോൾ ഹരിയെ എതിർക്കാനാവുമോ? മൂഢാ, ഇവിടെവന്ന് തടുത്താൽ യുദ്ധത്തിൽ ക്രൂരമായ അസ്ത്രധാരയാൽ ഉടന്തന്നെ നിന്റെ ഉടൽ പൊടിപൊടിയാകും.}
"ഹൃദി രൂഢമായൊരു പൗരുഷം" (ശ്രീകൃഷ്ണൻ-കലാ:ഹരിനാരായണൻ, ശിശുപാലൻ-കലാ:മയ്യനാട് രാജീവൻ, കലിംഗൻ-ആർ.എൽ.വി.സുനിൽ പള്ളിപ്പുറം)
ശേഷം യുദ്ധവട്ടം-
ശിശുപാലനും ശ്രീകൃഷ്ണനും ക്രമത്തിൽ പോരിനുവിളിച്ച് അസ്ത്രങ്ങളയച്ച് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു. അതിനിടയിൽ വന്ന് തന്നോട് എതിരിടുന്ന കലിംഗനെ ശ്രീകൃഷ്ണൻ വില്ലുകൊണ്ട് അടിച്ചോടിക്കുന്നു. കലിംഗൻ പേടിച്ചോടി നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു. യുദ്ധാന്ത്യത്തിൽ 'നോക്കിക്കോ' എന്നുകാട്ടി നലാമിരട്ടിയെടുത്ത് കലാശിക്കുന്നതോടെ ശ്രീകൃഷ്ണൻ അസ്ത്രമെയ്ത് ശിശുപാലനെ നിരായുധനാക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ പരാജിതനാകുന്ന ശിശുപാലൻ ലജ്ജിച്ച് ഓടി നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണൻ:(രുഗ്മിണിയോടായി) 'ഇനി നമുക്ക് ദ്വാരകയിലേയ്ക്ക് പോകാം'
രുഗ്മിണിയെ കൈകോർത്തുച്ചുക്കൊണ്ട് ശ്രീകൃഷ്ണൻ പിന്നിലേയ്ക്ക് കാൽകുത്തിമാറി നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു.

-----(ധനാശി)-----
ധനാശിശ്ലോകം-
"കലയാമി ചാരുകലയാമിനീപതി
 പ്രതിമാനനം കലിതമാനനം ജനൈഃ
 അളികാന്തലോലദളികാന്തകുന്തളം
 മഹിദിന്ദ്രനീലമണിമേചകം മഹഃ"
{മനോഹരമായ കലകളോടുകൂടിയ യാമിനീപതിയായ ചന്ദ്രൻ കളങ്കിതമായമുഖത്തോടുകൂടിയവനാണേങ്കിലും ഓരോ ജനങ്ങളുടേയും മുഖത്തെ എപ്രകാരമാണോ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നത് അപ്രകാരം, താമരയിതൾ പോലെ ലോലവും മനോഹരവുമായ തലമുടിയോടും, മഹത്തായ ഇന്ദ്രനീലരത്നത്തിന്റെ നിറത്തോടുകൂടിയവനുമായ മഹാവിഷ്ണു എല്ലാവരേയും സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ.}

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം പന്ത്രണ്ടാം രംഗം


രുഗ്മിണീഹരണവാർത്ത കലിംഗൻ വന്ന് രുഗ്മിയെ അറിയിക്കുന്നതായ ഈ രംഗം സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം പതിമൂന്നാം രംഗം


രുഗ്മിണിയുമായി പോന്ന ശ്രീകൃഷ്ണനെ രുഗ്മി വഴിക്കുതടുക്കുന്നതായ ഈ രംഗം സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം പതിനാലാം രംഗം


രുഗ്മിണിയുമായി പോന്ന ശ്രീകൃഷ്ണനെ ചിലരാജാക്കന്മാർ വഴിക്കുതടുത്ത് യുദ്ധം ചെയ്തൂയെന്നറിഞ്ഞ് ബലരാമൻ ക്രുദ്ധനാവുന്നതും സാത്യകി അദ്ദേഹത്തെ സമാധാനിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഈ രംഗം സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം പതിഞ്ചാം രംഗം


രുഗ്മിണിയുമായി പോകുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണനെ ജരാസന്ധൻ വഴിക്കുതടഞ്ഞ് നേരിടുന്നതായ ഈ രംഗം സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രുഗ്മിണീസ്വയംവരം പതിനാറാം രംഗം

ദ്വാരകാപുരിയിലെത്തി വിധിപ്രകാരം വിവാഹിതരായശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണനും രുഗ്മിണിയും സല്ലപിക്കുന്നതായ ഈ രംഗം സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.