രാവണവിജയം എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
രാവണവിജയം എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ

2012 ഫെബ്രുവരി 19, ഞായറാഴ്‌ച

ആട്ടക്കഥാകാരൻ

കിളിമാനൂർ വിദ്വാൻ കോയിത്തമ്പുരാൻ


'വിദ്വാൻ കോയിത്തമ്പുരാൻ' എന്ന അഭരാഭിധാനത്തിൽ 
അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന കവിയുടെ യഥാർത്ഥനാമം 'രാജരാജവർമ്മ' എന്നായിരുന്നു. 'ചെറൂണ്ണി' എന്ന ഓമനപ്പേരിലും വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഇദ്ദേഹത്തിനെ നേരമ്പോക്കായി 'കരീന്ദ്രൻ' എന്നും പറയപ്പെട്ടിരുന്നു. 'വിഷ്ണുമായാചരിതം' ഭാഷാഗാനത്തിന്റെ പ്രണയനംകൊണ്ട് നൈസർഗ്ഗീകമായ സാഹിത്യകലാഭിരുചിയെ പ്രദർശ്ശിപ്പിച്ച കിളിമനൂർ ഉമാദേവിത്തമ്പുരാട്ടിയുടേയും, ഭാഗവതാർത്ഥകഥനത്തിൽ അപരനായ ശുകമഹർഷിതന്നെ എന്ന് പ്രകീർത്തിതനായ തെക്കേമലബാറിലെ കിഴക്കാഞ്ചേരിയില്ലത്തെ നാരായണൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റേയും ഏകസന്ദാനമായ രാജരാജവർമ്മ ഭൂജാതനായത് കൊല്ലവർഷം 987(1812)ലാണ്. ഒരിക്കൽ കിളിമാനൂർ കൊട്ടാരത്തിലെഴുന്നള്ളിയ റീജന്റ് പാർവ്വതീറാണി തമ്പുരാട്ടി ചെറൂണ്ണിയുടെ അനിതരസാധാരണമായ ബുദ്ധിവൈഭവവും കലാപാടവവും നേരിട്ടറിയാനിടയായി. തുടർന്ന് റാണി വാത്സല്യപൂർവ്വം കോയിത്തമ്പുരാനെ തിരുവനന്തപുരത്തേയ്ക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോന്നു. അങ്ങിനെ സ്വാതിതിരുനാൾ മഹാരാജാവിന്റെ ബാല്യകാലമിത്രവും സതീർത്ഥ്യനുമായിത്തീരുവാൻ ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ച വിദ്വാൻ കോയിത്തമ്പുരാൻ മഹാരാജാവിന്റെ അനവരതമായ പ്രോത്സാഹനത്തിന് പാത്രീഭൂതനായിക്കൊണ്ടും, രാജകീയവിദ്വൽസദസ്സിന് മാറ്റുകൂട്ടിക്കൊണ്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിലെ അനന്തരജീവിതത്തിലെ ഭൂരിഭാഗവും രാജധാനിയിൽ കഴിഞ്ഞുകൂടി. മഹാരാജാവിന്റെ നിയോഗത്താലും, പ്രീതിയെ സമാദരിച്ചുകൊണ്ടും, സമസ്യാപൂരണങ്ങളായും, ഒറ്റശ്ലോകങ്ങളായുമൊക്കെ കിളിമാനൂർ കോയിത്തമ്പുരാൻ നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള കവനതല്ലജങ്ങൾ ഭാവനാമികവിനാലും പാണ്ഡിത്യത്താലും പ്രശംസനീയങ്ങളായിത്തീർന്നു. ഇങ്ങിനെ നാലും അഞ്ചും അർത്ഥങ്ങൾ വരുന്ന സംസ്കൃതശ്ലോകങ്ങളും, യമകപ്രചുരങ്ങളായ ഭാഷാശ്ലോകങ്ങളുമൊക്കെ എഴുതിയിട്ടുള്ള തമ്പുരാൻ തന്റെ ദ്രുതകവനപാടവം കൊണ്ട് മഹാരാജാവിൽനിന്നും പലപ്പോഴും അനവധി സമ്മാനങ്ങളും കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. രാവണവിജയം ആട്ടക്കഥ കൂടാതെ സന്ദാനഗോപാലം തുള്ളലും(അപൂർണ്ണം), കിരാതരുദ്രവിംശതീസ്ത്രോത്രം, ശ്രീഭൂതനാഥസംകീർത്തനം എന്നീ സംസ്കൃതകൃതികളും, ഏതാനം ഭാഷാഗാനങ്ങളും, വളരെ ഒറ്റ ശ്ലോകങ്ങളും ഇദ്ദേഹത്താൽ വിരചിതമായിട്ടുണ്ട്. സാഹിത്യത്തിലും സംഗീതത്തിലുമുള്ള അപാരമായ പാണ്ഡിത്യത്താൽ കൈരളിക്ക് അഭിമാനം വളർത്തിയിട്ടുള്ള ഈ കവിശ്രേഷ്ഠൻ കൊല്ലവർഷം1021ൽ(1846) തന്റെ മുപ്പത്തിനാലാം വയസ്സിൽ അകാലചരമം പ്രാപിച്ചു.‌

2012 ഫെബ്രുവരി 18, ശനിയാഴ്‌ച

രാവണവിജയം പുറപ്പാട്

രംഗത്ത്-വൈശ്രവണൻ(കുട്ടിത്തരം പച്ചവേഷം)

ശ്ലോകം^-രാഗം:ശങ്കരാഭരണം
"നിത്യം ശ്രീനീലകണ്ഠാർച്ചന നിരതമതിസ്സിദ്ധവിദ്യാധരണാ-
 മുത്തംസീഭൂതപാദാംബുജയുഗളരുചിഃ ശ്രീനിവാസൈകധാമാ
 അത്യന്തം ശംഖപദ്മാദിഭിരനുപമിതൈഃസാദരം സേവ്യമാനോ
 വിഷ്വക്സേനാഭിഗുപ്തോ നിജനഗരവരേ രാജരാജോ ര രാജ"
{എന്നും ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ അർച്ചനയിൽ തല്പരമായ മനസ്സോടുകൂടിയവനും, സിദ്ധരുടേയും വിദ്യാധരന്മാരുടേയും അധിനായകനും, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ നിവാസത്തിന് മുഖ്യമായ ഇരിപ്പിടമായുള്ളവനും, അതുല്യങ്ങളായ ശംഖപത്മാദി നവനിധികളാൽ ആദരവോടെ നന്നായി ആശ്രയിക്കപ്പെടുന്നവനും, ചുറ്റും സേനകളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവനും രാജരാജനുമായ കുബേരൻ തന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ അളകാപുരിയിൽ വിളങ്ങി.}

പദം-രാഗം:ശങ്കരാഭരണം, താളം:ചെമ്പട
"പുണ്യജനകുമുദിനീപൂർണ്ണചന്ദ്രലീലൻ
 പുണ്യശാലിശിഖാമണി ഭൂരിമോദമോടെ
 പാർവ്വതീവല്ലഭൻതന്റെ പാദസേവകൊണ്ടു
 സാർവ്വഭൗമവിഭവേന സർവ്വകിന്നരാണാം
 സോദരനാം രാവണന്റെ ദുർന്നയങ്ങളെല്ലാം
 സാദരം നിനച്ചു ചിത്തേ സാധുതരശീലൻ
 ലങ്കയും വെടിഞ്ഞു നിജകിങ്കരരോടൊത്തു
 ശങ്കരാചലേ ഗതശങ്കം വാണീടുമ്പോൾ"
{പുണ്യജനങ്ങളാകുന്ന ആമ്പൽപൊയ്കയ്ക്ക് പൂർണ്ണചന്ദ്രസമാനം വർത്തിക്കുന്നവനും, പുണ്യശാലികളുടെ ശിരോരത്നമായുള്ളവനും, ഏറ്റവും സാധുശീലത്തോടുകൂടിയവനുമായ വൈശ്രവണൻ അനുജനായ രാവണന്റെ ദുർന്നയങ്ങളെയെല്ലാം നന്നായി മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചുകൊണ്ട് ലങ്ക ഉപേക്ഷിച്ച് തന്റെ കിങ്കരന്മാരോടൊത്ത് കൈലാസതടത്തിലെത്തി പാർവ്വതീവല്ലഭനായ ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ പാദസേവ ചെയ്തുകൊണ്ട് സാർവ്വഭൗമവിഭവങ്ങളോടുകൂടി സർവ്വകിന്നരന്മാരാലും സേവിക്കപ്പെട്ട് ഏറ്റവും സന്തോഷമായും ഭയരഹിതമായും വാണീടുന്നു.}

-----(തിരശ്ശീല)-----
[രംഗത്ത്-വൈശ്രവണൻ(കുട്ടിത്തരം പച്ചവേഷം)

ശ്ലോകം^-രാഗം:ശങ്കരാഭരണം
"നിത്യം ശ്രീനീലകണ്ഠാർച്ചന നിരതമതിസ്സിദ്ധവിദ്യാധരണാ-
 മുത്തംസീഭൂതപാദാംബുജയുഗളരുചിഃ ശ്രീനിവാസൈകധാമാ
 അത്യന്തം ശംഖപദ്മാദിഭിരനുപമിതൈഃസാദരം സേവ്യമാനോ
 വിഷ്വക്സേനാഭിഗുപ്തോ നിജനഗരവരേ രാജരാജോ ര രാജ"
{എന്നും ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ അർച്ചനയിൽ തല്പരമായ മനസ്സോടുകൂടിയവനും, സിദ്ധരുടേയും വിദ്യാധരന്മാരുടേയും അധിനായകനും, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ നിവാസത്തിന് മുഖ്യമായ ഇരിപ്പിടമായുള്ളവനും, അതുല്യങ്ങളായ ശംഖപത്മാദി നവനിധികളാൽ ആദരവോടെ നന്നായി ആശ്രയിക്കപ്പെടുന്നവനും, ചുറ്റും സേനകളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവനും രാജരാജനുമായ കുബേരൻ തന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ അളകാപുരിയിൽ വിളങ്ങി.}

പദം-രാഗം:ശങ്കരാഭരണം, താളം:ചെമ്പട
"പുണ്യജനകുമുദിനീപൂർണ്ണചന്ദ്രലീലൻ
 പുണ്യശാലിശിഖാമണി ഭൂരിമോദമോടെ
 പാർവ്വതീവല്ലഭൻതന്റെ പാദസേവകൊണ്ടു
 സാർവ്വഭൗമവിഭവേന സർവ്വകിന്നരാണാം
 സോദരനാം രാവണന്റെ ദുർന്നയങ്ങളെല്ലാം
 സാദരം നിനച്ചു ചിത്തേ സാധുതരശീലൻ
 ലങ്കയും വെടിഞ്ഞു നിജകിങ്കരരോടൊത്തു
 ശങ്കരാചലേ ഗതശങ്കം വാണീടുമ്പോൾ"
{പുണ്യജനങ്ങളാകുന്ന ആമ്പൽപൊയ്കയ്ക്ക് പൂർണ്ണചന്ദ്രസമാനം വർത്തിക്കുന്നവനും, പുണ്യശാലികളുടെ ശിരോരത്നമായുള്ളവനും, ഏറ്റവും സാധുശീലത്തോടുകൂടിയവനുമായ വൈശ്രവണൻ അനുജനായ രാവണന്റെ ദുർന്നയങ്ങളെയെല്ലാം നന്നായി മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചുകൊണ്ട് ലങ്ക ഉപേക്ഷിച്ച് തന്റെ കിങ്കരന്മാരോടൊത്ത് കൈലാസതടത്തിലെത്തി പാർവ്വതീവല്ലഭനായ ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ പാദസേവ ചെയ്തുകൊണ്ട് സാർവ്വഭൗമവിഭവങ്ങളോടുകൂടി സർവ്വകിന്നരന്മാരാലും സേവിക്കപ്പെട്ട് ഏറ്റവും സന്തോഷമായും ഭയരഹിതമായും വാണീടുന്നു.}
-----(തിരശ്ശീല)-----
[രംഗത്ത്-വൈശ്രവണൻ(കുട്ടിത്തരം പച്ചവേഷം)

ശ്ലോകം^-രാഗം:ശങ്കരാഭരണം
"നിത്യം ശ്രീനീലകണ്ഠാർച്ചന നിരതമതിസ്സിദ്ധവിദ്യാധരണാ-
 മുത്തംസീഭൂതപാദാംബുജയുഗളരുചിഃ ശ്രീനിവാസൈകധാമാ
 അത്യന്തം ശംഖപദ്മാദിഭിരനുപമിതൈഃസാദരം സേവ്യമാനോ
 വിഷ്വക്സേനാഭിഗുപ്തോ നിജനഗരവരേ രാജരാജോ ര രാജ"
{എന്നും ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ അർച്ചനയിൽ തല്പരമായ മനസ്സോടുകൂടിയവനും, സിദ്ധരുടേയും വിദ്യാധരന്മാരുടേയും അധിനായകനും, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ നിവാസത്തിന് മുഖ്യമായ ഇരിപ്പിടമായുള്ളവനും, അതുല്യങ്ങളായ ശംഖപത്മാദി നവനിധികളാൽ ആദരവോടെ നന്നായി ആശ്രയിക്കപ്പെടുന്നവനും, ചുറ്റും സേനകളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവനും രാജരാജനുമായ കുബേരൻ തന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ അളകാപുരിയിൽ വിളങ്ങി.}

പദം-രാഗം:ശങ്കരാഭരണം, താളം:ചെമ്പട
"പുണ്യജനകുമുദിനീപൂർണ്ണചന്ദ്രലീലൻ
 പുണ്യശാലിശിഖാമണി ഭൂരിമോദമോടെ
 പാർവ്വതീവല്ലഭൻതന്റെ പാദസേവകൊണ്ടു
 സാർവ്വഭൗമവിഭവേന സർവ്വകിന്നരാണാം
 സോദരനാം രാവണന്റെ ദുർന്നയങ്ങളെല്ലാം
 സാദരം നിനച്ചു ചിത്തേ സാധുതരശീലൻ
 ലങ്കയും വെടിഞ്ഞു നിജകിങ്കരരോടൊത്തു
 ശങ്കരാചലേ ഗതശങ്കം വാണീടുമ്പോൾ"
{പുണ്യജനങ്ങളാകുന്ന ആമ്പൽപൊയ്കയ്ക്ക് പൂർണ്ണചന്ദ്രസമാനം വർത്തിക്കുന്നവനും, പുണ്യശാലികളുടെ ശിരോരത്നമായുള്ളവനും, ഏറ്റവും സാധുശീലത്തോടുകൂടിയവനുമായ വൈശ്രവണൻ അനുജനായ രാവണന്റെ ദുർന്നയങ്ങളെയെല്ലാം നന്നായി മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചുകൊണ്ട് ലങ്ക ഉപേക്ഷിച്ച് തന്റെ കിങ്കരന്മാരോടൊത്ത് കൈലാസതടത്തിലെത്തി പാർവ്വതീവല്ലഭനായ ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ പാദസേവ ചെയ്തുകൊണ്ട് സാർവ്വഭൗമവിഭവങ്ങളോടുകൂടി സർവ്വകിന്നരന്മാരാലും സേവിക്കപ്പെട്ട് ഏറ്റവും സന്തോഷമായും ഭയരഹിതമായും വാണീടുന്നു.}
-----(തിരശ്ശീല)-----
[
^ഈ ശ്ലോകത്തിന് കുബേരപരമായ അർത്ഥത്തിനുപുറമെ ശ്രീപത്മനാഭപരമായും, മഹാരാജപരമായും, കവിപരമായും കൂടി അർത്ഥങ്ങൾ കൽപ്പിക്കാവുന്നതാണ്.

ശ്രീപത്മനാഭപരമായ അർത്ഥം:- എന്നും ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ അർച്ചനയിൽ തല്പരമായ മനസ്സോടുകൂടിയവനും, സിദ്ധവിദ്യാധരന്മാരാൽ സംസേവ്യനും, മഹാലക്ഷ്മിയുടെ നിവാസത്തിന് മുഖ്യമായ ഇരിപ്പിടമായുള്ളവനും, അതുല്യങ്ങളായ ശംഖപത്മാദികളാൽ ആദരവോടെ നന്നായി ആശ്രയിക്കപ്പെടുന്നവനും, വിഷ്വക്സേനനെന്ന പാർഷദനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുവനും, ദേവദേവനുമായ ശ്രീപത്മനാഭൻ തന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ അനന്തപുരിയിൽ വിളങ്ങി.


മഹാരാജപരമായ അർത്ഥം:- എന്നും ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ അർച്ചനയിൽ തല്പരമായ മനസ്സോടുകൂടിയവനും, സംഗീതപാടവത്താൽ സിദ്ധവിദ്യാധരാദികളെ തലകുനിപ്പിക്കുന്നവനും, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ നിവാസത്തിന് മുഖ്യമായ ഇരിപ്പിടമായുള്ളവനും, അതുല്യങ്ങളായ ശംഖപത്മാദി രാജചിഹ്നങ്ങളാൽ ആദരവോടെ നന്നായി ആശ്രയിക്കപ്പെടുന്നവനും, ശ്രീപത്മനാഭനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പേടുന്നവനും, രാജരാജനുമായ സ്വാതിതിരുനാൾ തന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ അനന്തപുരിയിൽ വിളങ്ങി.


കവിപരമായ അർത്ഥം:- എന്നും ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ അർച്ചനയിൽ തല്പരമായ മനസ്സോടുകൂടിയവനും, കലാകുശലതയാൽ സിദ്ധവിദ്യാധരാദികളെ തലകുനിപ്പിക്കുന്നവനും, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ നിവാസത്തിന് മുഖ്യമായ ഇരിപ്പിടമായുള്ളവനും, രാജലക്ഷണങ്ങളായ ശംഖപത്മാദി രേഖകളാൽ അങ്കിതഗാത്രനായുള്ളവനും, ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പേടുന്നവനുമായ രാജരാജവർമ്മ തന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ നഗരിയിൽ വിളങ്ങി.]

2012 ഫെബ്രുവരി 17, വെള്ളിയാഴ്‌ച

രാവണവിജയം ഒന്നാം രംഗം


വൈശ്രവണൻ അളകാപുരിയിലെ തന്റെ അന്തപ്പുരോദ്യാനത്തിൽ 
പത്നിയോടൊത്ത് സല്ലപിക്കുന്നതയാ ഈ രംഗം 
സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രാവണവിജയം രണ്ടാം രംഗം

ശ്രീനാരദമഹർഷി അളകാപുരിയിലെത്തി 
ലങ്കാധിപനായ ദശാസ്യന്റെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളെ കുബേനെ അറിയിക്കുകയും, 
ഒരു ദൂതൻ മുഖേന അനുജനോട് സദുപദേശം ചെയ്യണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുകയും 
ചെയ്യുന്നതായ ഈ രംഗം സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

2012 ഫെബ്രുവരി 16, വ്യാഴാഴ്‌ച

രാവണവിജയം മൂന്നാം രംഗം(രാവണന്റെ പാടിപ്പദം)

രംഗത്ത്-രാവണൻ(ഒന്നാംതരം കത്തിവേഷം), മണ്ഡോദരി(കുട്ടിത്തരം സ്ത്രീവേഷം)

ശ്ലോകം-രാഗം:പാടി
"പ്രാലേയഭാനുകരലാളിതകേളിസൗധം
 ബാലാം നയൻ സ്വദയിതാം സ തു യാതുനാഥഃ
 പ്രേമാതുരാം പ്രസൃമരസ്മരപീഡിതാത്മാ
 പ്രാണാധികപ്രിയതമാമിദമാബഭാഷേ"
{രാക്ഷസനാഥനായ രാവണൻ വർദ്ധിക്കുന്ന കാമാവേശത്താൽ പീഡിക്കപ്പെട്ട മനസ്സോടുകൂടിയവനായിട്ട് മുഗ്ദ്ധയും പ്രേമാതുരയുമായിരിക്കുന്നവളും, തനിക്ക് പ്രാണനേക്കാൾ പ്രീയപ്പെട്ട പത്നിയുമായിരിക്കുന്നവളുമായ മണ്ഡോദരിയെ ചന്ദ്രരശ്മികളാൽ ലാളിക്കപ്പെടുന്നതായ കേളീസൗധത്തിലേയ്ക്ക് ആനയിച്ചിട്ട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.}

രാവണന്റെ ശൃംഗാരരസത്തിലുള്ള തിരനോട്ടം-
തിരനോട്ടശേഷം വീണ്ടും തിരനീക്കുമ്പോൾ മണ്ഡോദരിയെ ആലിംഗനം ചെയ്തുകൊണ്ട് രംഗമദ്ധ്യത്തിൽകൂടി പതിഞ്ഞ 'കിടതകധീം,താം'മേളത്തിനൊപ്പം പ്രവേശിക്കുന്ന രാവണൻ മുന്നോട്ടുവന്ന് പത്നിയെ ഇടതുഭാഗത്തേയ്ക്ക് വിടർത്തിനിർത്തിയശേഷം നോക്കിക്കണ്ടുകൊണ്ട് പദാഭിനയം ആരംഭിക്കുന്നു.

രാവണന്റെ പദം-രാഗം:പാടി, താളം:ചെമ്പട(ഒന്നാം കാലം)
പല്ലവി:
"നളിനായതനേർമിഴി ബാലേ നലമോടിഹ വരുക നീ ചാലേ"
അനുപല്ലവി:
"കളഭാഷിണിമാർമുടിമാലേ കളഭസമാനാഞ്ചിതഗമനേ"
ചരണം1:
"കൊഞ്ചുമ്മൊഴി നാണമിയന്നിഹ കിഞ്ചന നീ വദനം താഴ്ത്തി
 പുഞ്ചിരികൊണ്ടയി മമ ഹൃദയം വഞ്ചന ചെയ്തീടുന്നെന്തേ
 അരുണാധരപാനമതിന്നായഹമഹമികകൊണ്ടിഹ തമ്മിൽ
 കരഭോരു മമാനനമെല്ലാം കലഹരസം കരുതീടുന്നു"
{താമപ്പൂവിനൊത്ത കണ്ണുകളോടുകൂടിയവളേ, ബാലികേ, മധുരഭാഷിണികളുടെ ശിരോരത്നമേ, ആനയേപ്പോലെ മനോഹരമായി നടക്കുന്നവളേ, നീ ഏറ്റവും സുഖത്തോടെ ഇവിടെ വരുക. മധുരമൊഴീ, നാണത്തോടെ മുഖം അല്പം താഴ്ത്തി നീ പുഞ്ചിരികൊണ്ട് എന്റെ ഹൃദയം കവർന്നീടുന്നതെന്തേ? തുമ്പിക്കൈക്കൊത്ത ഊരുക്കളോടുകൂടിയവളേ, ചെഞ്ചുണ്ടുകളെ പാനം ചെയ്യുന്നതിനായി 'ഞാൻ മുൻപേ', 'ഞാൻ മുൻപേ' എന്നനിലയിൽ എന്റെ മുഖങ്ങളെല്ലാം തമ്മിൽ കലഹിക്കുന്നു.‌}

മണ്ഡോദരിയുടെ മറുപടിപ്പദം-രാഗം:നവരസം, താളം:അടന്ത
പല്ലവി:
"നിശമയ വചനം മേ നിരുപമഗുണാകര
 നിശിചരാധിപ ജീവനായക"
അനുപല്ലവി:
"ശശധരനിഹ നാഥ ചാലവേ കുമുദിനീ-
 വിശസനമൊഴിപ്പതും വിരവിനൊടു കണ്ടാലും"
("നിശമയ വചനം മേ.....................................ജീവനായക")

"പ്രാലേയഭാനുതൻ പാലോലും കരാമൃതം
 പാനം ചെയ്‌വതിനിന്നു സാദരം
 ബാലികയാകുമൊരു ലീലാചകോരികയും
 ലോലയായ് വസിപ്പതുമാലോകയ രമണ"
("നിശമയ വചനം മേ.....................................ജീവനായക")
ചരണം2:
"പല്ലവശയ്യയിതു പവനചലിതദല-
 നല്ലൊരു പാണികൊണ്ടു നിയതം
 മെല്ലവെയിതാ നമ്മെ മുഹുരപി വിളിപ്പതും
 കല്യാണാലയ ഭവാൻ കണ്ടിതോ കുതൂഹലം"
("നിശമയ വചനം മേ.....................................ജീവനായക")
{നിരുപമമായ ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയവനേ, രാക്ഷസാധിപാ, ജീവനായകാ, എന്റെ വാക്കുകളെ ശ്രവിച്ചാലും. നാഥാ, ചന്ദ്രൻ ഇവിടെ ആമ്പലിന്റെ ദുഃഖാതിരേകത്തെ വഴിപോലെ ഒഴിക്കുന്നത് സാദരം കണ്ടാലും. പ്രിയതമാ, ബാലികയായ ഒരു ചകോരപക്ഷി ചന്ദ്രന്റെ പാൽനിലാവ് കുടിക്കുന്നതിനായി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് വസിക്കുന്നതും വഴിപോലെ കണ്ടാലും. ഈ തളിർമെത്ത കാറ്റേറ്റിളകുന്ന ഇതളാകുന്ന കൈകൊണ്ട് നമ്മെ വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിക്കുകതന്നെ ചെയ്യുന്നു. ഗുണനിലയാ, ഭവാൻ ഇത് സന്തോഷത്തോടെ കണ്ടില്ലയോ?}

ശേഷം ആട്ടം-
മണ്ഡോദരി പദം കലാശിക്കുന്നതോടെ രാവണൻ എഴുനേറ്റ് അവളെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു^.
രാവണന്‍:(അല്പസമയം ആലിംഗനം ചെയ്ത് സുഖദൃഷ്ടിയിൽ നിന്നതിനുശേഷം പത്നിയെ വിടർത്തിനിർത്തിയിട്ട്) ‘അല്ലയോ പ്രിയേ, എനിക്ക് സഭയിലേയ്ക്ക് പോകുവാൻ സമയമായിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ നീ ഇനി അന്തപ്പുരത്തിൽ പോയി സുഖമായി വസിച്ചാലും.'
അനുസ്സരിച്ചുകൊണ്ട് മണ്ഡോദരിയും സ്നേഹപൂർവ്വം അവളെ അയയ്ച്ചുകൊണ്ട് രാവണനും നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു.

-----(തിരശ്ശീല)-----

[
^രാവണൻ നായികാവണ്ണനയായുള്ള ശ്ലോകങ്ങൾ ഇവിടെ ആടാറുണ്ട്. ]

2012 ഫെബ്രുവരി 15, ബുധനാഴ്‌ച

രാവണവിജയം നാലാം രംഗം

രംഗത്ത്-രാവണൻ, ദൂതൻ(കുട്ടിത്തരം മിനുക്കുവേഷം)

ശ്ലോകം-രാഗം:കാമോദരി
"ഇതി ബഹുവിധൈർലീലാഭേദൈഃ പ്രിയമുപലാളയേ-
 ത്യഥ നിശിചരാധീശേ ലങ്കാപുരേ സുഖമാസ്ഥിതേ
 ധനപതിസമാദിഷ്ടോ ദൂതസ്സമേത്യ തദന്തികം
 പ്രണയമധുരാമൂചേ വാണീം പ്രണാമപുരസ്സരം"
{ഇപ്രകാരം ബഹുവിധങ്ങളായ ക്രീഡാവിശേഷങ്ങളെക്കൊണ്ട് പ്രിയതമയെ പ്രീണിപ്പിക്കുന്നവനായിക്കൊണ്ട് രാക്ഷസാധീശ്വരനായിരിക്കുന്ന രാവണൻ ലങ്കാപുരിയിൽ സസുഖം വാണുവരവെ കുബേരനാൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവനായ ഒരു ദൂതൻ രാവണന്റെ സമീപത്തെ പ്രാപിച്ചിട്ട് നമസ്ക്കാരപൂർവ്വം സ്നേഹംകൊണ്ട് മധുരമായിരിക്കുന്ന വാക്കിനെ പറഞ്ഞു.}

ഇടതുവശത്തുകൂടി 'കിടതകധീം,താം'മേളത്തിനൊപ്പം പ്രവേശിക്കുന്ന ദൂതൻ വലത്തുഭാഗത്തായി വാൾകുത്തിപ്പിടിച്ച് പീഠത്തിലിരിക്കുന്ന രാവണനെ കണ്ട്, കെട്ടിച്ചാടികുമ്പിട്ടശേഷം പദാഭിനയം ആരംഭിക്കുന്നു.

ദൂതന്റെ പദം-രാഗം:കാമോദരി, താളം:ചെമ്പട(മൂന്നാം കാലം)
പല്ലവി:
"യാതുധാനശിഖാമണേ ശൃണു രാജരാജനിയോഗം
 വീതസശയമിഹ വീര"
അനുപല്ലവി:
"ഏതുമേ പിഴയാതെ തന്മുഖ-
 ജാതമാം മൊഴി ചൊൽവതിദാനീം"
("യാതുധാനശിഖാമണേ ശൃണു..............................വീര")
ചരണം1:
"തിങ്കൾമൗലിതൻപാദപങ്കജം ഭജിച്ചു ഞാൻ
 ലങ്കയിൽനിന്നു വന്നശേഷം തൽകൃപാലേശ-
 മെങ്കലുണ്ടായി പരിതോഷം കലർന്നഹോഗത-
 ശങ്കമിഹ മരുവുന്നു ഞാൻ ഭവസങ്കടങ്ങളൊഴിപ്പതിന്നിഹ
ശങ്കരനുടെ ചരണം ശരണം വരണം മേലിലുമപി സതതം മേ"
("യാതുധാനശിഖാമണേ ശൃണു..............................വീര")
ചരണം2:
"പാരിടമഖിലവും പാരാതെ നിന്റെ ഭുജ-
 സാരാനലങ്കൽ നീയെരിച്ചു എന്നല്ല പര-
 ദാരങ്ങളെയപഹരിച്ചു ഈവണ്ണമോരോ
 ഘോരതരദുരിതോരുജലനിധിതാരണേ ഗതിയാരയേ തവ
 ചേരുവതല്ലിവയൊന്നുമഹോ ബഹുപാപം അരുതിനി ജനതാപം"
("യാതുധാനശിഖാമണേ ശൃണു..............................വീര")
ചരണം3:
"വാസവമുഖനാകവാസിവൃന്ദങ്ങളെന്റെ
 ശാസനം കേൾക്കണമെല്ലാരും അതിനുകമ-
 ലാസനവരബലം പോരും എന്നുള്ള ഗർവ്വം
 ആസകലപി തീരും ഇഹ പുരശാസനൻ പദദാസജന പരി-
 ഹാസവിധം തുടരുന്നതിനൊരുപായം ഇല്ലിഹ നിരപായം"
("യാതുധാനശിഖാമണേ ശൃണു..............................വീര")
{രാക്ഷസരുടെ ശിരോരത്നമേ, വീരാ, കുബേരന്റെ നിയോഗത്തെ നിസംശയം ഇവിടെ കേട്ടാലും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തുനിന്നും പുറപ്പെട്ട വാക്കുകൾ ഒട്ടും മാറ്റമില്ലാതെ ഇതാ പറയാം. ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ കാൽത്താമരകളെ ഭജിച്ച് ഞാൻ ലങ്കയിൽനിന്നും വന്നശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃപ എന്നിൽ ഉണ്ടായി. ഹോ! ഭയമൊഴിഞ്ഞ് സന്തോഷത്തോടുകൂടി ഞാനിവിടെ വസിക്കുന്നു. സംസാരദുഃഖങ്ങൾ ഒഴിക്കുന്നതിനായി ഇവിടെ ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ പാദങ്ങൾ ശരണമായി വരേണം, മേലിലും, എല്ലായിപ്പോഴും. ലോകം മുഴുവനും വഴിപോലെ നിന്റെ കരബലമാകുന്ന അഗ്നിയിൽ നീ എരിച്ചു. എന്നുമാത്രമല്ല, പരസ്ത്രീകളെ നീ അപഹരിച്ചു. ഇപ്രകാരമോരോ ഘോരതരമായ പാപമാകുന്ന മഹാസമുദ്രത്തെ കടത്തിവിടുന്നതിൽ ആരാണ് നിനക്ക് ശരണമാകുന്നത്? ഇവയൊന്നും നിനക്ക് ചേരുന്നവയല്ല. ഹോ! മഹാപാപം. ഇനി ജനങ്ങൾക്ക് ദുഃഖം വരുത്തരുത്. ഇന്ദ്രൻ മുതലായ ദേവന്മാരെല്ലാവരും എന്റെ ആജ്ഞകേൾക്കണമെന്നും, അതിന് ബ്രഹ്മവരബലം മതിയാകുമെന്നുമുള്ള നിന്റെ ഗർവ്വെല്ലാം ഇവിടെത്തീരും. ശിവഭക്തന്മാരെ പരിഹസിക്കുവാൻ ഒരുമ്പെടുന്നതിന് അപായരഹിതമായ ഒരു ഉപായം ഇന്നെങ്ങുമില്ല.‌}

"ശൃണു രാജരാജനിയോഗം" (രാവണൻ-ഇഞ്ചക്കാട്ട് രാമചന്ദ്രൻ പിള്ള, ദൂതൻ-കലാനി:കരുണാകരക്കുറുപ്പ്)
ദൂതൻ പദം കലാശിച്ചിട്ട് വണങ്ങി നിൽക്കുന്നതോടെ ഗായകർ ശ്ലോകമാലപിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം^-
"ഇതി നിശമ്യ ധനേശനിദേശമ-
 പ്യസഹനീയരുഷാ പരുഷാശയഃ
 ധനദദൂതമമും സ ദശാനനഃ
 ശമനദൂതവശംവദമാതനോത്"
{ഇപ്രകാരമുള്ള കുബേരന്റെ സന്ദേശത്തെപ്പോലും കേട്ടിട്ട് സഹിക്കാനാവാത്ത കോപംകൊണ്ട് കഠിനഹൃദയനായ ആ ദശാനനൻ ഈ കുബേരദൂതനെ വധിച്ചു.}

[
^ദൂതന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കെകേൾക്കെ ക്രോധം വർദ്ധിച്ച് രാവണൻ ശ്ലോകസമയത്ത് എഴുന്നേറ്റ് ദൂതനെ ബലമായി പിടിക്കുകയും വാൾകൊണ്ട് കഴുത്തറുത്ത് അവനെ വധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.]

ശേഷം ആട്ടം-
രാവണൻ:(ദൂതന്റെ അറുത്ത ശിരസ്സ് ദൂരേയ്ക്ക് എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞശേഷം വാൾ തുടച്ച് ഉറയിലിട്ടിട്ട്)'ഛീ! എന്നെ പേടിച്ച് ഇവിടെ നിന്നും ഓടിക്കളഞ്ഞ അവൻ ഇപ്പോൾ എന്നെ ഗുണദോഷങ്ങൾ പറയുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. അവന്റെ ഈ അഹങ്കാരം ഒട്ടും സഹിക്കുവാനാകുന്നില്ല. ഇവനെ ജയിച്ച് പുഷ്പകവിമാനം കൊണ്ടുവന്ന് കാൽക്കൽ സമർപ്പിക്കാം എന്ന് പണ്ട് ഞാൻ അമ്മയ്ക്കുനൽകിയ സത്യം നടപ്പാക്കുവാനും ഇപ്പോൾ സമയം വന്നിരിക്കുന്നു. ('അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'ചവുട്ടിനിന്ന് വലതുഭാഗത്തായി കണ്ട്, അനുഗ്രഹിച്ചിട്ട്)'അല്ലയോ മന്ത്രിശ്രേഷ്ഠാ, ഇപ്രകാരം വൈശ്രവണദൂതൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലയോ? ഇനി ഒട്ടും താമസിക്കാതെ അവന്റെ അഹങ്കാരം നശിപ്പിക്കുവാനായി സൈന്യങ്ങളോടുകൂടി പുറപ്പെട്ടാലും.^' (മന്ത്രിയെ അനുഗ്രഹിച്ചയയ്ച്ച് തിരിഞ്ഞ് വീണ്ടും 'അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'വെച്ചുനിന്നിട്ട്)'ഇനി വേഗം യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെടുകതന്നെ'
തുടര്‍ന്ന് രാവണന്റെ പടപ്പുറപ്പാട്-
രാവണന്‍:(‘അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട’ചവുട്ടിനിന്ന് ഇടതുഭാഗത്ത് സൂതനെകണ്ട്,അനുഗ്രഹിച്ചിട്ട്) ‘എടോ സൂതാ,വേഗം തേര്‍ ഒരുക്കി കൊണ്ടുവന്നാലും.’ (സൂതനെ അനുഗ്രഹിച്ചയച്ചശേഷം ‘അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട’വെച്ചുനിന്ന് വലത്തേക്കു തിരിഞ്ഞ് സേനാനികളെ കണ്ട്, അനുഗ്രഹിച്ചിട്ട്) ‘അല്ലയോ ദൂതന്മാരേ, നമ്മുടെ ആയുധങ്ങളെല്ലാം വേഗത്തില്‍ കൊണ്ടുവരിക.’ (സേനാനികളെ അനുഗ്രഹിച്ചയച്ചുതിരിഞ്ഞ് ‘അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട’ചവുട്ടിനിന്ന് ഇടത്തേക്കു തിരിഞ്ഞ് സൂതനെ കണ്ട്) ‘കൊണ്ടുവന്നുവോ?’ (സൂതന്റെ മറുപടി കേൾക്കുന്നതായി നടിച്ചിട്ട്)'ഉവ്വോ?' (രഥം നോക്കിക്കണ്ട്, പിടിച്ചിളക്കി പരിശോധിച്ച് തൃപ്തനായിട്ട് സൂതനോടായി) ‘തേരു തെളിക്കുവാന്‍ വരട്ടെ’ (വീണ്ടും ‘അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട’ ചവുട്ടി വലത്തേക്കു തിരിഞ്ഞ് സേനാനികളെ കണ്ട്) ‘കൊണ്ടുവന്നുവോ?’ (മറുപടി കേൾക്കുന്നതായി നടിച്ചിട്ട്)'ഉവ്വോ? എന്നാൽ കൊണ്ടുവാ'
രാവണൻ വലംകൈ മലർത്തിനീട്ടി അമ്പും വില്ലും വാങ്ങി ഞാണ്‍ മുറുക്കി വില്ല് തൊട്ടുവന്ദിച്ചിട്ട് ഞാണൊലിയിട്ട് പരിശോധിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അമ്പും വില്ലും ഓരോ കൈകളിലായി പിടിച്ച് മുന്നിലേയ്ക്ക് കുമ്പിട്ട് പിന്നോക്കം ചാടിനിന്ന് 'അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'ചവുട്ടിയിട്ട് അമ്പും വില്ലും തേരിലേയ്ക്ക് വെച്ചുകെട്ടുന്നു. അനന്തരം രാവണൻ വാളും പരിചയും, ത്രിശൂലം, കുന്തം മുതലായ ആയുധങ്ങളോരോന്നും വാങ്ങി ഇതുപോലെ പയറ്റി 'അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'ചവുട്ടി രഥത്തില്‍ വെച്ചുകെട്ടുന്നു.* തുടര്‍ന്ന് ഇരുപുറങ്ങളിലുമുള്ള തന്റെ ഉടവാളുകള്‍ ഓരോന്നായി അരയിൽനിന്നും എടുത്ത് ഇളക്കിതുടച്ചിട്ട് ഉറയിൽത്തന്നെ വെച്ചുറപ്പിക്കുന്നു.
(താളം:തൃപുട)
രാവണന്‍ 'പരുന്തുകാൽ'ചവുട്ടിക്കൊണ്ട് പടക്കോപ്പണിഞ്ഞ് അരയും തലയും മുറുക്കി യുദ്ധസന്നദ്ധനാകുന്നു.
(താളം:ചെമ്പട)
രാവണന്‍:('അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'ചവുട്ടിനിന്ന് ഇടത്തുഭാഗത്തായി സൂതനെക്കണ്ട്) ‘എടോ സൂതാ, ഇനി അളകാപുരിയിലേയ്ക്ക് തേര് വഴിപോലെ തെളിച്ചാലും’
(വലത്തേയ്ക്കുതിരിഞ്ഞ് സേനാനികളെ കണ്ട്) ‘നിങ്ങളെല്ലാവരും എന്നോടുകൂടി യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെട്ടാലും‍’ (ഇടംകൈയ്യിൽ ചാപബാണങ്ങളും വലംകൈയ്യിൽ വാളും ഏന്തിക്കൊണ്ട് പീഠത്തില്‍ കയറിനിന്ന് ഇരുഭാഗങ്ങളിലും ഇളകി പുറപ്പെടുന്ന സൈന്യങ്ങളെ കണ്ട്) ‘നടക്കുവിന്‍, നടക്കുവിൻ, നടക്കുവിന്‍’ (ചാടി താഴെയിറങ്ങിയിട്ട് ആത്മഗതമായി) ‘ഇനി വേഗം പോയി വൈശ്രവണനെ ജയിക്കുകതന്നെ’
അനന്തരം ചാപബാണങ്ങളും വാളും ധരിച്ചുകൊണ്ട് നാലാമിരട്ടിയെടുത്ത് കലാശിക്കുന്നതിനൊപ്പം രാവണൻ തേരിലേക്ക് ചാടിക്കയറുന്നതായി നടിച്ചിട്ട് രൂക്ഷഭാവത്തോടെ പിന്നോക്കം കാല്‍കുത്തിമാറി നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു^.

-----(തിരശ്ശീല)-----

[
^ രാവണൻ മന്ത്രിയോടും വിഭീഷണനോടും കൂടിയാലോചിക്കുന്നത് അഞ്ചാം രംഗത്തിലാണുള്ളത്. എന്നാൽ ഈ രംഗം ഇപ്പോൾ സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടാറില്ലാത്തതിനാൽ ഇവിടെ ആട്ടമായി ഇങ്ങിനെ അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് പതിവ്. രാവണൻ പടപ്പുറപ്പാട് നടത്തുന്നതും അഞ്ചാം രംഗത്തിനൊടുവിലാണ് വേണ്ടത്. എന്നാൽ ആ രംഗം പതിവില്ലാത്തതിനാൽ ഇവിടെ ആട്ടത്തെതുടർന്ന് പടപ്പുറപ്പാടും ആടുകയാണ് നിലവിലെ പതിവ്.]

[
^ചിലനടന്മാർ ഏഴാം രംഗത്തിലേയ്ക്ക് ബന്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഇവിടെ തുടർന്ന് ഒരു ആട്ടം കൂടി ആടിയശേഷമാണ് നിഷ്ക്രമിക്കുക.
ആട്ടത്തിന്റെ സാമാന്യരൂപം-
രാവണൻ:(സൈന്യസമേതം അളകാപുരിയിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നതായി നടിച്ചശേഷം നിന്നിട്ട്)'സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചിരിക്കുന്നു' (ഭന്മാരോടായി)'ഹേയ് നിൽക്ക്, നിൽക്ക്' (ഇടത്തേയ്ക്കുതിരിഞ്ഞ് പ്രഹസ്തനോടായി)'അല്ലയോ മന്ത്രിശ്രേഷ്ഠാ, നീ കുറച്ച് സൈന്യത്തോടുകൂടി പോയി വൈശ്രവണനോട് യുദ്ധം ചെയ്താലും' (പ്രഹസ്തനെ അനുഗ്രഹിച്ച്, അയയ്ച്ചശേഷം പടച്ചട്ട അഴിച്ചുവെച്ചിട്ട് സൈന്യങ്ങളോടായി)'എല്ലാവരും കൂടാരംകെട്ടി ഭക്ഷണം പാകചെയ്തുകഴിച്ച് സ്വല്പസമയം ഇവിടെ സുഖമായി വിശ്രമിച്ചുകൊള്ളുക. ഞാൻ അല്പസമയം ഇവിടെയെല്ലാം ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ച് വരാം' ('അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'വെച്ചുനിന്ന് ചുറ്റുംനോക്കി ഭംഗി നടിച്ചിട്ട്)'ഉദിച്ചുയർന്നുനിൽക്കുന്ന പൂർണ്ണചന്ദ്രന്റെ നിലാവ് പരന്ന് ഇവിടമെല്ലാം ശോഭിക്കുന്നു' (കാറ്റ് ശരീരത്തിൽ തട്ടുന്നതായി നടിച്ചിട്ട്)'മന്ദമാരുതൻ കുളിർമ്മയേകുന്നു' (ശബ്ദം കേൾക്കുന്നതായി നടിച്ചിട്ട്)'രാക്കുയിലുകളുടെ മധുരസംഗീതം കേൾക്കുന്നു' (മുന്നിൽ കണ്ടിട്ട്)'നിശാശലഭങ്ങൾ പറന്നുനടക്കുന്നു' (കാമോത്സുകത നടിച്ചിട്ട്)'ഛായ്! യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെട്ട സമയത്ത് കാമചിന്ത! ഹേയ്! ഹേയ്! (അങ്ങുമിങ്ങും ഉലാത്തവെ പെട്ടന്ന് മണക്കുന്നതായി നടിച്ചിട്ട്)'ഒരു സുഗന്ധം പരക്കുന്നതെന്ത്?' (പെട്ടന്ന് ആകാശത്തിലായി കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടിട്ട്)'ആകാശത്തിൽ നിന്നും ഒരു രൂപം താഴേയ്ക്ക് ഇറങ്ങിവരുന്നു' (ശ്രദ്ധിച്ച് വീക്ഷിച്ചിട്ട്)'നീലവസ്ത്രം കൊണ്ട് ദേഹമാകെ മൂടി വരുന്നത് ഒരു സ്ത്രീയാണോ?' (വിണ്ടും ശ്രദ്ധിച്ചുനോക്കിയിട്ട്)'അതെ, അതെ, ഒരു സ്ത്രീതന്നെ. ഈ സമയത്ത് ഒരു സുന്ദരി ഇവിടെയ്ക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് വരുന്നത് ഉചിതമായി. ഇനി അവൾ വരുന്നവഴിയിൽത്തന്നെ ഇരിക്കാം. സമീപമെത്തുമ്പോൾ അവളെ പ്രാപിക്കുകതന്നെ'
രാവണൻ സന്തോഷത്തോടുകൂടി മുകളിലേയ്ക്കുതന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് സാവധാനം പിന്നിലേയ്ക്കുമാറി വള്ളിക്കുടിലിലേയ്ക്ക് കയറുന്ന ഭാവത്തിൽ നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു.

-----(തിരശ്ശീല)-----


നാലാം രംഗത്തിന്റെ അവതരണത്തില്‍ തെക്കന്‍ ചിട്ടയിലുള്ള പ്രധാന വത്യാസങ്ങള്‍

* പടപ്പുറപ്പാടിൽ വാളും പരിചയും, ത്രിശൂലം, കുന്തം മുതലായ ആയുധങ്ങളോരോന്നും രാവണൻ തന്നെ പയറ്റുന്നതായല്ല തെക്കൻ ചിട്ടയനുസ്സരിച്ച് ആടുക. ഓരോ ആയുധങ്ങളുമെടുത്ത് ഓരോരോ ഭടന്മാർ പയറ്റി യുദ്ധസന്നദ്ധരായി വരുന്നതായി രാവണൻ പകർന്നാടുകയാണ് ചെയ്യുക.

2012 ഫെബ്രുവരി 8, ബുധനാഴ്‌ച

രാവണവിജയം അഞ്ചാം രംഗം


വിഭീഷണന്റെ സാമോക്തികളെ പരിഗണിക്കാതെ 
ദശമുഖൻ കുബേരനോട് യുദ്ധം ചെയ്യുവാൻ ഉറപ്പിച്ച് 
സേനയോടുകൂടി അളകാപുരിയിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെടുന്നതായ 
ഈ രംഗം സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രാവണവിജയം ആറാം രംഗം

അളകാപുരിയിലെത്തി പോരിനുവിളിക്കുന്ന പ്രഹസ്താദികളെ 
യക്ഷരാജകുമാരനായ മാണിചരന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ വന്ന് യക്ഷന്മാർ നേരിടുന്നതായ 
ഈ രംഗം സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രാവണവിജയം ഏഴാം രംഗം (രംഭാപ്രവേശം)

രംഗത്ത്-രാവണൻ, രംഭ(ഒന്നാംതരം സ്ത്രീവേഷം)

ശ്ലോകം
"സന്ധ്യാകാലേ കലഗിരിതടേ ഗന്തുമേവാക്ഷമേഷു
 സ്കന്ധാവാരം സപദി കലയൻ സൈനികേഷു സ്വകേഷു
 സങ്കേതം തദ്ധനദസദനം
സംക്രമന്തീം നിശായാം
 ശങ്കാവിഷ്ടാം മദനതരളസ്തത്ര രംഭാം ദദർശ"
{സന്ധ്യാസമയത്ത് തന്റെ സൈനികർ സഞ്ചരിക്കുവാൻ അക്ഷമരായിത്തീർന്നപ്പോൾ പെട്ടന്ന് കലയപർവ്വതത്തിന്റെ താഴ്വരയെ സൈനീകത്താവളമാക്കിയ രാവണൻ, രാത്രിയിൽ സങ്കേതമായിരിക്കുന്ന വൈശ്രവണഗൃഹത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നുപോകുന്നവളും ശങ്കാഭരിതയും രംഭയെന്ന് പേരുള്ളവളുമായ അപ്സരസ്ത്രീയെ അവിടെ കണ്ടിട്ട് കാമപരവശനായി.}

രാവണൻ വലത്തുഭാഗത്തായി പീഠത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. ഇടതുവശത്തുകൂടി പ്രവേശിക്കുന്ന രംഭ ശ്ലോകം അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് സാവധാനം മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു.

ശ്ലോകം-രാഗം:നീലാംബരി
"അതി മൃദുപദന്യാസൈര്യാന്തീം സ്വനൂപുരശിജ്ഞിതാത്
 പ്രതിപദമപിസ്ഥിത്വോച്ഛ്വാസാൻ നിയമ്യ വിമുഞ്ചതീം
 സഭയമപദേപ്യാതന്വാനാം ദൃശൗ നവനീരദ-
 പ്രതിരുചിനിചോളാന്തർലീനാം ജഗാദ ദശാനനഃ"
{തന്റെ കാൽച്ചിലമ്പിന്റെ കിലുക്കം കേൾക്കാത്തിരിക്കുവാനായി ഏറ്റവും മൃദുവായ കാൽവെയ്പ്പുകളോടുകൂടി നടക്കുന്നവളും, അടിതോറും നിന്നിട്ട് ഉച്ഛ്വാസങ്ങളെ അടക്കിനിർത്തി വിടുന്നവളും, അഭയത്തോടുകൂടി അസ്ഥാനങ്ങളിൽ നോക്കുന്നവളും, പുതുമേഘത്തിനുതുല്യമായ കാന്തിവഹിക്കുന്നതായ മൂടുപടത്തിനകത്ത് മറഞ്ഞവളുമായ ആ സുന്ദരിയോട് രാവണൻ പറഞ്ഞു.}

ശ്ലോകാന്ത്യത്തോടെ നടന്ന് രാവണന്റെ മുന്നിലെത്തുന്ന രംഭയെ തടഞ്ഞുനിർത്തിയിട്ട് രാവണൻ പദാഭിനയം ആരംഭിക്കുന്നു.

രാവണന്റെ പദം-രാഗം:നീലാംബരി, താളം:ചമ്പ(രണ്ടാം കാലം)
പല്ലവി:
"രാകാധിനാഥരുചിരഞ്ജിതനിശായാം
 ഏകാകിനീ ചരസി കാസി കളവാണി"
ചരണം1:
"നീലനിചോളേന നിഹ്നുതമതെങ്കിലും
 ചാലവേ കാണുന്നു ചാരുതരമങ്ഗം
 കാളിന്ദീവാരിധിയിൽ ഗാഹനം ചെയ്തൊരു
 കാഞ്ചനശലാകതൻകാന്തിയതുപോലവേ"
ചരണം3:*
"പ്രകൃതിജിതപല്ലവം പീയൂഷപൂരിതം
 ശുകമൊഴി പൊഴിഞ്ഞീടും സുസ്മിതശ്രീപദം
 സകൃദപി തവാധരം തന്നുവെന്നാകിലോ
 സുകൃതനിധി ഞാനെന്നു സുദതി വരുമിന്നഹോ"
ചരണം4^
"ഈരേഴുപാരിനിന്നീശനായുള്ള ഞാൻ
 മാരാതിരേകശരമാൽ പിണകയാലേ
 താരാധിനാഥമുഖി താവകവശംവദൻ
 പോരേ മനോജരണപോരിനു വിസംശയം"
{അല്ലയോ സുന്ദരീ, പൂർണ്ണചന്ദ്രന്റെ ശോഭയാൽ മനോഹരമായിരിക്കുന്ന ഈ രാത്രിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്ന നീ ആരാണ്? നീലവർണ്ണമുള്ള മൂടുപടംകൊണ്ട് മറയ്ക്കപ്പെട്ടതെങ്കിലും ഭവതിയുടെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഉടൽ, കാളിന്ദീജലത്തിൽ ആണ്ടുകിടക്കുന്ന കാഞ്ചനശലാകയുടെ കാന്തിയെന്നതുപോലെ നല്ലവണ്ണം തെളിഞ്ഞുകാണുന്നു. സുന്ദരീ, പ്രകൃത്യാതന്നെ തളിരിനെ ജയിക്കുന്നതും, അമൃതം നിറഞ്ഞതും, കിളിക്കൊക്കുന്ന മധുരനാദം പൊഴിക്കുന്നതായ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയാകുന്ന ലക്ഷ്മിയുടെ ഇരിപ്പിടവുമായ നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ ഒരിക്കലെങ്കിലും തന്നുവെന്നാകിൽ, ഹോ! ഇന്ന് ഞാൻ ഭാഗ്യത്തിന് ഇരിപ്പിടമായുള്ളവനാണന്നുവരും. ചന്ദ്രമുഖീ, പതിനാലുലോകങ്ങൾക്കും അധീശനായുള്ള ഞാൻ ഇതാ കാമന്റെ കണക്കറ്റ ശരങ്ങളേറ്റ് ദുഃഖിതനാകയാൽ ഭവതിക്ക് വശംവദനായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. സംശയമില്ലാതെ കാമകേളിയാകുന്ന പോരിലേർപ്പെടുന്നതിന് ഇത് പോരയോ?}

[
^നാലാം ചരണത്തിന്റെ ആദ്യ രണ്ടുവരികൾ കാലമുയർത്തിയാണ് ആലപിക്കുക]
"രാകാധിനാഥരുചിരഞ്ജിതനിശായാം" (രാവണൻ-മടവൂർ വാസുദേവൻ നായർ, രംഭ-കലാ:രാജശേഘരൻ)
രാവണൻ പദം കലാശിക്കുന്നതോടെ ഗായകർ ശ്ലോകം ആലപിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം-രാഗം:ആനന്ദഭൈരവി
"ആനീലനീരദദരാന്തരിതേന്ദുബിംബ-
 ലീലാനുകാരി വദനം നിജമാദധാനാ
 സംജാതവേപഥുമതിശ്ശിരസാ പ്രണമ്യ
 മന്ദം ജഗാദ മുകുളീകൃതപാണിരേഷാ"
{തന്റെ മുഖത്തെ ആകമാനം നീലവർണ്ണമായ മേഘത്താൽ അല്പം മറയ്ക്കപ്പെട്ടതായ ചന്ദ്രബിംബത്തിന്റെ ലീലയെ അനുകരിക്കുന്നവളും, പരിഭ്രാന്തമായ മനസ്സോടുകൂടിയവളുമായ ഈ രംഭ ശിരസ്സുകുമ്പിട്ട് നമസ്ക്കരിച്ചിട്ട് കൂപ്പുകൈകളോടുകൂടിയവളായിട്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.}

ശ്ലോകസമയത്ത് ഭയവും ആദരവും മാറിമാറി നടിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന രംഭ 'പ്രണമ്യ' എന്നതിനൊപ്പം രാവണനുമുന്നിൽ കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ട് ശിരസ്സുനമിക്കുന്നു. ശ്ലോകമവസാനിച്ചാൽ രംഭ പദാഭിനയം ആരംഭിക്കുന്നു.

രംഭയുടെ പദം-രാഗം:ആനന്ദഭൈരവി, താളം:ചെമ്പട
പല്ലവി:
"ആശരനാഥ മുഞ്ച മാം വിരവിനോടി-
 ന്നാശു കേൾക്ക ഗിരം ച മേ"

"കേൾക്ക ഗിരം ച മേ" (രാവണൻ-മടവൂർ വാസുദേവൻ നായർ, രംഭ-കലാ:രാജശേഘരൻ)
അനുപല്ലവി:
"പേശലഗുണനിധി പ്രാണനാഥനിന്നു ധ-
 നേശതനയനോർക്കിലോ ആവതെന്തയ്യോ"
("ആശരനാഥ മുഞ്ച മാം.......................ഗിരം ച മേ")
ചരണം1:
"പുത്രഭാര്യ ഞാനിന്നു തേ
 എന്നോടുഭവാനിത്തരമൊന്നുമരുതേ
 സത്യവിനയവാരിധേ സാഹസമായ
 കൃത്യമിന്നിതു പാർക്കിലോ ആവതെന്തയ്യോ"
("ആശരനാഥ മുഞ്ച മാം.......................ഗിരം ച മേ")
ചരണം2:
"മുത്തണിമുലയിന്നു മേ പുൽകുവതിന്നു
 വിത്തനായകനന്ദൻ
 നിത്യമോരോരോ വല്ലഭൻ ഞങ്ങടെ
 പാതിവ്രത്യമിങ്ങിനെ പാർക്കിലോ ആവതെന്തയ്യോ"
("ആശരനാഥ മുഞ്ച മാം.......................ഗിരം ച മേ")
ചരണം3:
"കാലിണ തവ തൊഴുതേൻ പോകുന്നു
 ധനപാലസുതനോടിന്നു തേ
 ചാലവേ വരാമെന്നു ഞാൻ ചൊന്ന
 സങ്കേതകാലമതീതമാകിലോ ആവതെന്തയ്യോ"
("ആശരനാഥ മുഞ്ച മാം.......................ഗിരം ച മേ")
{രാക്ഷസനാഥാ, എന്നെ വിട്ടാലും. പെട്ടന്ന് വഴിപോലെ എന്റെ വാക്കിനെ കേട്ടാലും. സത്ഗുണങ്ങളുടെ ഇരിപ്പിടമായ ധനേശപുത്രനാണ് ഇന്നെനിക്ക് പ്രാണനാഥൻ. അയ്യോ! ചിന്തിച്ചാൽ ആവതെന്താണ്? ഇന്ന് ഞാൻ അങ്ങയുടെ പുത്രഭാര്യയാണിന്ന്. എന്നോട് ഇത്തരത്തിലൊന്നും അരുതേ. സത്യവിനയങ്ങളുടെ സമുദ്രമേ, ഇന്ന് ഇത് ചിന്തിക്കിൽ സാഹസമായ കൃത്യമാണ്. അയ്യോ! ചിന്തിച്ചാൽ ആവതെന്താണ്? എന്റെ മുത്തണിമുല പുണരുന്നതിനിന്ന് വരിച്ചിരിക്കുന്നത് ധനേശപുത്രനേയാണ്. ഓരോദിവസവും ഓരോരോ വല്ലഭൻ. ഞങ്ങളുടെ പാതിവ്രത്യം ഇങ്ങിനെയാണ്. അയ്യോ! ചിന്തിച്ചാൽ ആവതെന്താണ്? അങ്ങയുടെ കാലിണ തൊഴുത് ഞാൻ പോകുന്നു. വൈശ്രവണസുതനോട് ഇന്ന് ഞാൻ വരാമെന്നുപറഞ്ഞ സങ്കേതസമയം അതിക്രമിച്ചു പോയാൽ അയ്യോ! ആവതെന്താണ്?}

"കാലിണ തവ തൊഴുതേൻ പോകുന്നു" (രാവണൻ-ഇഞ്ചക്കാട്ട് രാമചന്ദ്രൻ പിള്ള, രംഭ-കലാ:ഷണ്മുഖൻ)
പദാഭിനയം കലാശിച്ച് രാവണനെ വണങ്ങി പോകാനൊരുങ്ങുവെ രംഭയെ വീണ്ടും തടഞ്ഞിട്ട് രാവണൻ പദം അഭിനയികുന്നു.

രാവണന്റെ പദം-രാഗം:സുരുട്ടി, താളം:ചെമ്പട(രണ്ടാം കാലം)
പല്ലവി:
"പരഭൃതമൊഴി പാർത്താലിതെന്നുടെ ഭാഗധേയമല്ലോ
അനുപല്ലവി:
"പരിണതവിധുമുഖിമാർമുടിമാലേ
 പരിചിനൊടിഹ നീ വന്നതുമോർത്താൽ"
ചരണം1:
"അജ്ഞനൗഷധി തേടുമളവിലപാരദൈവയോഗാൽ നിധി
 കഞ്ജനേർമിഴി കാലിലണഞ്ഞതു കളയുന്നവരുണ്ടോ
 കുജ്ഞസദനമതിൽവരിക നീ കൂജിതകോകിലാകുലതരേ മദമന്ധര-
 കുഞ്ജരാധിപതിഗാമിനി സമ്പ്രതി കുന്ദബാണലീലചെയ്‌വതിന്നയി"
{കിളിമൊഴീ, വിചാരിച്ചാൽ ഇത് എന്റെ ഭാഗ്യമല്ലൊ. പൂർണ്ണചന്ദ്രസദൃശമായ മുഖത്തോടുകൂടിവരുടെ ശിരോലങ്കാരമായുള്ളവളേ, താമരയ്ക്കൊത്ത കണ്ണുകളോടുകൂടിയവളേ, നീ ഭംഗിയായി ഇവിടെ വന്നതും ഓർത്താൽ, അജ്ഞനസംസ്ക്കരണത്തിനാവശ്യമായ ഓഷധി തേടുമ്പോൾ(ഓഷധികളായ ചില ചെടികളാൽ അജ്ഞനം സംസ്ക്കരിച്ചെടുത്ത് നിധിയുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ അറിയുക എന്നൊരു സമ്പ്രദായമുണ്ട്) അപാരമായ ഭാഗ്യത്താൽ കാലിൽ തടഞ്ഞ നിധിതന്നെ കളയുന്നവരുണ്ടോ? മദോന്മത്തനായ ഗജശ്രേഷ്ഠനേപ്പോലെ നടക്കുന്നവളേ, നീ ഇപ്പോൾ കാമലീല ചെയ്യുന്നതിനായി കുയിലുകൾ ഏറ്റവും കൂകിപ്പറക്കുന്നതായുള്ള ഈ വള്ളിക്കുടിലിലേയ്ക്ക് വരിക.}

"കുജ്ഞസദനമതിൽവരിക" (രാവണൻ-മടവൂർ വാസുദേവൻ നായർ, രംഭ-കലാ:രാജശേഘരൻ)
ശേഷം ആട്ടം-
പദം കലാശിക്കുന്നതിനൊപ്പം രംഭയെ പുണരുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന രാവണനിൽനിന്നും അവൾ ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നു. പിന്നെയും പലതും പറഞ്ഞുനോക്കിയിട്ടും രംഭ അല്പവും അനുകൂലമാകുന്നില്ല എന്നുകണ്ട് രാവണൻ രംഭയെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്യുന്നു. രാവണൻ രംഭയെ ബലമായി പിടിച്ചുകൊണ്ട് വള്ളിക്കുടിലിലേയ്ക്ക് എന്ന ഭാവത്തിൽ ഇടത്തുഭാഗത്തുകൂടി നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു. അല്പസമത്തിനുശേഷം ഇടതുഭാഗത്തുകൂടി വീണ്ടും പ്രവേശിക്കുന്ന രാവണൻ പീഠത്തിലിരുന്ന് ക്ഷീണമകറ്റുന്നു. ഈ സമയത്ത് രംട്ഠ്തുഭാഗത്തുകൂടി വീണ്ടും രംഗത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിച്ചിട്ട് രാവണനെ ശപിക്കുന്നതായി നടിച്ചിട്ട് പിന്നിലൂടെ നടന്ന് വലത്തുഭാഗത്തുകൂടി നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു.
രാവണൻ:(അല്പസമയം ഇരുന്ന് വിശ്രമിച്ചശേഷം)'സൂര്യോദയസമയം ആയിരിക്കുന്നു. ഇനി വേഗം യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെടുകതന്നെ'
എഴുന്നേറ്റ് സൈന്യങ്ങളെ പുറപ്പെടുവിച്ചശേഷം പടച്ചട്ടയും വാളും ചാപബാണങ്ങളും ധരിച്ചിട്ട് നാലാമിരട്ടിയെടുത്ത് കലാശിക്കുന്നതോടെ രാവണൻ പിന്നിലേയ്ക്ക് കാൽകുത്തിമാറി നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു^.

-----(തിരശ്ശീല)-----

[
^സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടാറില്ലാത്തതായ തുടർന്നുള്ള രംഗങ്ങളിലെ കഥാഭാഗങ്ങൾ ഇളകിയാട്ടരൂപേണ ചില നടന്മാർ ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. 
ആട്ടത്തിന്റെ സാമാന്യരൂപം-
രാവണൻ:(പുറപ്പെടാനൊരുങ്ങവെ സമീപത്തേയ്ക്ക് ഒരു ഭടൻ ഓടിവന്നതായി കണ്ടിട്ട്, അവനോടായി) 'ഹേയ്, എന്തു സംഭവിച്ചു?' (ഭടൻ പറയുന്നത് ശ്രവിക്കുന്നതായി നടിച്ചിട്ട്)'എന്ത്? വൈശ്രവണന്റെ സേനയോട് യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട് ഭയന്ന് വരികയാണെന്നോ? ഛേ! ഉം, ആകട്ടെ, ഇനി ഞാൻ തന്നെ യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെടുകയായി.'
രാവണൻ 'അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട' ചവുട്ടിനിന്ന് അളകാപുരിയിലെത്തിയതായി നടിച്ച് വൈശ്രവണനെ പോരിനുവിളിക്കുന്നു. വൈശ്രവണൻ യുദ്ധത്തിനായി എത്തിയതായി നടിച്ച് രാവണൻ അസ്ത്രങ്ങളയച്ച് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു. യുദ്ധത്തിനൊടുവിൽ രാവണൻ ദിവ്യാസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കുന്നു.
രാവണൻ:'ഹോ! എന്റെ അസ്ത്രമേറ്റ് അതാ വൈശ്രവണൻ തളർന്നുവീണു. ബലെ! ബലെ! ഹോ! വൈശ്രവണനെ കിങ്കരന്മാർ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി മറച്ചു. ഉം, ആകട്ടെ, ഇനി ഇവിടെനിന്നും സമ്പത്തുകൾ സംഭരിക്കുകതന്നെ. ('അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'വെച്ച് സമ്പത്തുകളും യക്ഷസുന്ദരിമാരേയും സംഭരിച്ച് തേരിലാക്കിയിട്ട്)'ഇനി പുഷ്പകവിമാനം സ്വന്തമാക്കുകതന്നെ' ('അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'ചവുട്ടിനിന്ന് പുഷ്പകവിമാനം നോക്കിക്കണ്ടിട്ട്)'ഇനി വേഗം ഈ പുഷ്പകവിമാനം കൊണ്ടുപോയി മാതാവിന്റെ മുന്നിൽ കാഴ്ച്ചവെയ്ക്കുകതന്നെ' (ഇടത്തുഭാഗത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ് സൈന്യങ്ങളോടായി)'എല്ലാവരും ഇനി വേഗം ലങ്കയിലേയ്ക്ക് തിരികെ പുറപ്പെടുക' (വലത്തുഭാഗത്തേയ്ക്കുതിരിഞ്ഞ് സൂതനോടായി)'അല്ലയോ സൂതാ, ഇനി വേഗം വിമാനം ലങ്കയിലേയ്ക്ക് തെളിച്ചാലും' (നേരെ നിന്ന് ആതമഗതമായി)'ഇനി വേഗം വിമാനത്തിൽ കയറി പുറപ്പെടുക തന്നെ'തൊട്ടുവന്ദിച്ചശേഷം നാലാമിരട്ടിയെടുത്ത് കലാശിക്കുന്നതിനൊപ്പം വിമാനത്തിലേയ്ക്ക് ചാടിക്കയറി രാവണൻ സഞ്ചരിക്കുന്നതായി നടിച്ച് നിൽക്കുന്നു.
രാവണൻ:(യാത്ര തടസപ്പെട്ടത്തായി നടിച്ചിട്ട്)'എന്ത്? തടസമെന്ത്?' (വിമാനത്തിൽ നിന്നും ചാടിത്താഴെയിറങ്ങി തടസമായി നിൽക്കുന്ന കൈലാസപർവ്വതത്തെ വിസ്തരിച്ച് നോക്കിക്കണ്ടശേഷം, കൈലാസത്തിനോടായി)'എന്റെ വഴിയിൽ തടസമായി നിൽക്കാതെ വേഗം മാറിപ്പോ. ഉം, വേഗം മാറ്. എന്ത്? മാറുകയില്ലയോ?' (പെട്ടന്ന് മുന്നിൽ കണ്ടിട്ട്)'ഒരു രൂപം കാണുന്നതെന്താണ്?' (ശ്രദ്ധിച്ച് നോക്കിയിട്ട്)'ഒരു വാനരനാണല്ലൊ' (ആ വാനരൻ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നതായി നടിച്ചിട്ട്)'എന്ത്? നീ ഈ കൈലാസം രക്ഷിക്കുന്നവനാണെന്നൊ? ലോകനാഥൻ വസിക്കുന്ന കൈലാസത്തിന്റെ മുന്നിൽനിന്നും ഞാൻ വന്നവഴിക്കുതന്നെ മടങ്ങിപ്പോകണമെന്നോ? ഛീ! വാനരാകൃതിയായുള്ളമൂഢാ, എടാ, നീ മാറിപ്പോ. നോക്കിക്കോ, ഈ പർവ്വതത്തെ എടുത്ത് മാറ്റിവെച്ചിട്ട് ഞാൻ ഈ വഴിക്കുത്തന്നെ പോകുന്നുണ്ട്.'
രാവണൻ കൈലാസപർവ്വതത്തിനെ ബലമായി തള്ളിക്കൊണ്ട് ഓരോന്നായി തന്റെ ഇരുപതുകൈയ്യുകളും അതിനടിയിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു. തുടർന്ന് രാവണൻ കൈലാസത്തെ ഉദ്ധരിക്കുകയും കൈകളാൽ അമ്മാനമാടുകയും ചെയ്യുന്നു. പെട്ടന്ന് കൈലാസത്തോടുകൂടി നിലമ്പതിക്കുന്ന രാവണന്റെ കൈയ്യുകൾ കൈലാസത്തിനടിയിൽപ്പെട്ട് ചതഞ്ഞരയുന്നു. അവശനായിതീരുന്ന രാവണൻ തുടർന്ന് ഇത് ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ ലീലയാണ് എന്നുമനസ്സിലാക്കി, തന്റെ ചതഞ്ഞകൈകളിലെ ഞരമ്പുകൾ വലിച്ച് കാലിൽ ബന്ധിച്ച്, അതുമീട്ടിക്കൊണ്ട് സാമഗാനം ചെയ്ത് ശിവനെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
രാവണൻ:(പാടിക്കൊണ്ടിരിക്കെ പെട്ടന്ന് മുന്നിലൊരു പ്രഭ കണ്ട്, ശ്രീപരമേശ്വരൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതായി മനസ്സിലാക്കി, ഭക്തിപൂർവ്വം തൊഴുത് നമസ്ക്കരിച്ചശേഷം എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് ശിവൻ പറയുന്നത് ശ്രവിച്ചതായി നടിച്ചിട്ട്)'എന്ത്? അങ്ങ് എന്നിൽ പ്രീതനായിരിക്കുന്നു എന്നോ? എനിക്ക് ദിവ്യമായ ഒരു വാൾ സമ്മാനിക്കുമെന്നോ?' (ശിവനിൽനിന്നും ചന്ദ്രഹാസമെന്ന വാൾ വാങ്ങുന്നതായി നടിച്ചിട്ട്)'ഭഗവാനേ, എന്നും എന്നിൽ കരുണയുണ്ടായിരിക്കേണമേ' (വീണ്ടും തൊഴുതുനിന്ന് ശ്രീപരമേശ്വരൻ മറയുന്നത് കണ്ടശേഷം വീരഭാവത്തോടെ 'അഡ്ഡിഡ്ഡിക്കിട'ചവുട്ടിനിന്നിട്ട്)'ശിവന്റെ അനുഗ്രഹവും എനിക്ക് ലഭിച്ചു. ഇനി വേഗം ലങ്കയിലേയ്ക്ക് മടങ്ങിപ്പോവുകതന്നെ'
നാലാമിരട്ടിയെടുത്ത് കലാശിച്ചിട്ട് രാവണൻ പിന്നിലേയ്ക്ക് കാൽകുത്തിമാറി നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു.

-----(തിരശ്ശീല)-----


ഏഴാം രംഗത്തിന്റെ അവതരണത്തിൽ തെക്കൻ ചിട്ടയിലുള്ള പ്രധാനവത്യാസം

*രാവണന്റെ ആദ്യപദത്തിലെ മൂന്നാം ചരണത്തിനു പകരമായി രണ്ടാം ചരണമാണ് അവതരിപ്പിക്കുക.

ചരണം2
"നാരീകുലാഭരണഹീരമണിയായ നീ
 ആരോമലേ സുതനു ആരുമയോ രമയോ
 ആരെന്നു കേൾപ്പതിനു പാരമിഹ കൗതുകം
 പാരാതെ ചൊൽക നീ ഭാരതിയോ രതിയോ"
{പ്രീയപ്പെട്ടവളേ, സുന്ദരീ, സ്ത്രീസമൂഹത്തിന് അലങ്കാരമായ വജ്രരത്നമായുള്ള നീ ആരാണ്? പാർവ്വതിയോ? ലക്ഷ്മിയോ? ആരാണെന്ന് കേൾക്കുന്നതിന് ഇവിടെ ഏറ്റവും കൗതുകമുണ്ട്. വഴിപോലെ പറയുക. നീ സരസ്വതിയാണോ? അതോ രതിയോ? }

2012 ജനുവരി 31, ചൊവ്വാഴ്ച

രാവണവിജയം എട്ടാം രംഗം


യക്ഷസേനയോട് തോറ്റുമടങ്ങിയ കിങ്കരൻ രാവണസമീപമെത്തി വിവരങ്ങൾ ധരിപ്പിക്കുന്നതും, ദശമുഖൻ വൈശ്രവണനെ പോരിനുവിളിച്ച് പരാജയപ്പെടുത്തി സമ്പത്തുകൾ കൈക്കലാക്കുന്നതുമായ ഈ രംഗം .സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രാവണവിജയം ഒൻപതാം രംഗം


കൈലാസത്തിന്റെ ഗോപുരത്തിലേയ്ക്ക് അടുക്കുന്ന രാക്ഷസേശ്വരനെ നന്ദികേശ്വരൻ തടയുന്നതും, നന്ദിയെ നിന്ദിച്ചുകൊണ്ട് രാവണൻ കൈലാസപർവ്വതം കടപുഴക്കിയെടുത്ത് അമ്മാനമാടുന്നതുമായ ഈ രംഗം സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.

രാവണവിജയം പത്താം രംഗം

ശ്രീപരമേശ്വരൻ പാദാഗ്രംകൊണ്ട് പർവ്വതത്തിൽ അമർത്തിയതിനാൽ 
കൈകൾ കൈലാസത്തിനടിയിൽപ്പെട്ട് ഞെരിഞ്ഞ സമയത്ത് രാവണൻ 
ശിവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് സാമഗാനം ചെയ്യുന്നതും, 
അതിൽ പ്രീതനായിത്തീരുന്ന ശ്രീപരമേശ്വരൻ ദശമുഖന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് 
ചന്ദ്രഹാസം എന്ന വിശിഷ്ഠമായ വാൾ നൽകുന്നതുമായ ഈ രംഗം 
സാധാരണയായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവില്ല.